34 
zelfs negatief, dat zij de conclusie toelieten, dat hydroxyl-ionen (d.i. 
negatieve electriciteit) de urease-straling niet absorbeeren. 
Sinds sclirijver’s eerste studie over Enzym-werking in 1904 (K. 
Akad. Wetensch. Amsterdam en Zeitschr. pliysikal. Chemie 49, 4), 
waarin voor het eerst op de waarschijnlijkheid gewezen werd, dat 
ook de katalytische werking van waterstof-ionen en van vele andere 
katalysators aan een straling te danken kon zijn, is de conceptie 
van katalyse als een stralingsverschijnsel van verschillende zijden 
opgekomen. 
In een serie verhandelingen ‘‘) heeft Lewis de theorie uitgewerkt, 
dat waterstof-ionen katalytisch werken door straling; een rnolekuul 
van de gekatalyseerde verbinding zou slechts reageer-vermogen 
krijgen, als zijn energie door geabsorbeerde straling (ultra-roode 
warmtestraling) toegenomen was tot den „kritischen” toestand. 
In uitvoerige experimenteele onderzoekingen wees Nilratan Dhar ^) 
op de analogie tusschen chemische katalysatoren en licht. Zijn 
conclusie was, dat ,,probably the etfects of increase of temperature, 
of light, and of Chemical catalysts in a reaction are intiraately 
connected and are possibly identical in nature”. Zij schenen alle te 
wei'ken door het evenwicht te verschui\'en tusschen ,, actieve” en 
,, inactieve” molekulen. 
SAMENVATTING. 
1. Het enzym urease werkt door een straling, die alleen geabsor- 
beerd wordt door zijn substraat, ureum, en door H-ionen. 
2. De mathematische formuleering van deze conceptie is 
X 
— dx = m 
X -|- nc 
dt , 
waarin x is de concentratie van de ureum na den tijd t, c de 
concentratie en n de absorptie-coëfficient van de H-ionen, m een 
constante, eveniedig aan de concentratie van de urease, mits H-ionen 
concentratie zoowel als temperatuur constant gehouden worden. 
Integratie geeft de formule 
nc 
0,434 
1 
log ay =mt, 
^—y 
waarin a is de aanvangs-concentratie van de ureum, en y de fractie 
van a, die na den tijd t nog aanwezig is. 
Trans. Ghem. Soc. 1914, 2330, etc. 
*) K. Akad. Wetensch. Amsterdam 1916 en Trans. Chem. Soc. 1917, 690. 
