55 
Of men zou, wanneer men spreekt van /7-banen, S-banen enz., 
waarmede men dus uitdrukt, dat een electron, dat van een .2'-baan 
naar een //-baan springt, een spectraallijn doet opti-eden, beboerende 
tot het complex n^, kunnen vragen ; 
Wordt iedere //-baan, -S-baan, enz. in een magnetisch veld ieder 
voor zich in meerdere banen gesplitst, elk met eene eenigszins ver- 
schillende energiewaarde, zoodat de electronen bij sprongen van en 
naar deze vervormde banen een trilling met een eenigszins veran- 
derd trillingsgetal zouden uitzenden ? 
Mocht deze vraag bevestigend worden beantwoord, dan zou daaruit 
volgen, dat, gegeven de splitsingsmanieren van elk der banen 
(/7, ^ enz.), de waargenomen typen van ZsEMAN-etfect door eenvou- 
dige aftrekking daaruit zouden kunnen gevonden worden, m.a.w. 
dat het anomale ZEEMAN-etfect zou gehoorzamen aan het z.g. ,,Koni- 
binationsprinzip”. 
Nu heb ik ter beantwoording van de gestelde vragen, juist het 
omgekeerde gedaan. Ik heb n.1. gezocht of in het waarnemingsrna- 
teriaal over het anomale ZEEMAN-etfect aanwijzingen waren te vinden 
voor de al dan niet geldigheid van het ,,Kombinationsprinzip.” 
In het volgende wilde ik eenige van de door mij verkregen 
resultaten mededeelen. 
Als materiaal heeft gediend hetgeen ik in (1. c.) had verzameld. 
Om een zoo groot mogelijk aantal complexen te kunnen bewerken 
met een zoo gering mogelijk aantal sequensen heb ik mij voor mijn 
eerste onderzoek bepaald tot de drievoudige complexen en daarbij 
gevoegd eenige enkelvoudige complexen met vreemde asymptoot. 
Men vindt deze bijeengevoegd in de volgende tabel : 
beginbaan 
A 
A" 
d 
eindbaan 
n 
//s 
//A 
nA" 
nd 
n' 
n'2 
/7'A 
/7'A" 
n'd 
n" • 
n":s 
n"A 
n"A" 
//" d . 
Voor de typen van ZEEMAN-etfect, die deze complexen vertoonen, 
zie (1. c.). 
