56 
Uit dit materiaal zijn vooreerst eenige algemeene gevolgtrekkin- 
gen te maken. 
Als het electron springt van een beginbaan naar een /I-baan dan 
is het ZEEMAN-effect gecompliceerder, dan wanneer het van dezelfde 
beginbaan springt naar een //'-baan, en dit is op zijn beurt weer 
gecompliceerder dan wanneer het van dezelfde beginbaan naar de 
//"-baan springt. 
Het ligt dus voor de hand aan te nemen, dat de //-baan in een 
magnetisch veld zich in meer banen zal splitsen dan de //'-baan en 
deze weer in meer dan de //"-baan. 
Dit geldt bij de dubbele series ook voor de P-baan en de P'-baan. 
Beschouwt men alleen de J. gepolariseerde componenten dan gelden 
daarvoor dezelfde regels, slechts moet ,,meer” dan vervangen worden 
door ,,meer of gelijk”. 
Het aantal componenten // gepolariseerd, is voor //' j> //" voor 
P= P'. 
Nog een andere algemeene gevolgtrekking is te maken. Bij sprongen 
van het electron van ^ (en ook van s en S) banen zijn de J. en 
// gepolariseerde componenten steeds verschillend. 
Sprongen van de andere beginbanen (A, A', A" en d) leveren vaak 
samenvallende X en // gepolariseerde componenten. Dit is bijv. het 
geval bij sprongen 
van A banen naar //, //' en //" banen 
„ A „ „ //' 
A" „ „ //' en //" „ 
d IJ' 
Dit bijzonder gedrag van de ^ (resp. s en S) banen, doet de 
vraag opkomen, of dit misschien verband houdt met de beschouwing 
van SoMMERFELD ') : 
,,lnfolgedessen drangt sich folgende geometrische Deutung auf : die 
p- und f/-Terme entsprechen ebenen Bahnen in der Sjmmetrieebene 
des Atoms, ahnlich den KEPPLER-Ellipsen ; der 5-Term bat seinen 
Grund darin, dass die beim Wasserstoff bestedende Punktsymmetrie 
durch die Atomstruktur von Li und He aufgehoben ist und dass 
daher noch andere Bahnen als die in der Symmetrieebene möglich 
werden”. 
Men zou dus de ^ (resp. s en S) banen zich x aequator kunnen 
voorstellen en mogelijkerwijze zou het niet in den aequator liggen 
h A. SoMMERFELD, Zur Quantentheorie der Spektrallmien, München. Ber. 4 Nov. 
1916, p. 153. 
