62 
eine Linie znsammen, wenn beide Arten von Schwingungen ziige- 
lassen waren”. 
Brengt men dit in rekening dan kunnen de vraagteekens vervallen 
en vervangen worden door e en — e. 
De 0-component blijft dan nog onverklaard. 
Een andere factor, die ter verklaring overblijft, is de polarisatie- 
toesfand der componenten. 
Ofschoon is op te merken, dat evenals bij het normale triplet, 
ook hier bij de anomale ZEEMAN-effecten, de uiterste componenten 
steeds j_ gepolariseerd zijn, zoo moet ik bekennen, dat het mij tot 
nu toe nog niet gelukt is, een eenvoudigen regel voor den polari- 
satietoestand der componenten te vinden. 
Wat de intensiteit betreft, zoo is boven reeds de veronderstelling 
uitgesproken, dat naarmate de electronen springen van of naar sterk 
excentrische banen, de intensiteit der voortgebrachte componenten 
geringer zou zijn. Jammer genoeg laat het waarnemingsmateriaal 
niet toe deze veronderstelling in alle bijzonderheden te toetsen, daal- 
de opgaven van verschillende waarnemers vaak tegenstrijdig zijn. 
Wel geeft Miller (1. c. p. 112) bijv. voor de intensiteiten van 
77 A 1 2 2 6 2 2 1 
77' A 1 1 4 4 4 1 1 
77"A < 1 4 8 4 <1 
en blijkt hieruit een sterke afname van intensiteit naar de buitenste 
componenten (waarbij mijne ,, overtollige” componenten, die nog 
zwakker zijn, goed aansluiten). Ook het feit, dat de middelcompo- 
nenten sterker zijn, is in goede overeenstemming daarmede, dat elk 
dezer componenten, door meerdere verschillende sprongen kan wor- 
den voortgebracht. 
Algemeen is echter op grond van de bovengenoemde onderlinge 
tegenstrijdigheden dit onderzoek nog niet door te voeren. De oor- 
zaken van deze intensiteitsverschillen zijn door Zeeman ^) onderzocht, 
doch het is uit de publicaties der verschillende waarnemers zelden 
op te maken, welke omstandigheden hunne verschillen in intensiteit 
hebben veroorzaakt en wat of de betrouwbare intensiteiten zijn. 
Zoolang dat niet met zekerheid kan worden vastgesteld zal een 
onderzoek als het bovenbedoelde niet mogelijk zijn. Uit de uitkom- 
sten van een dergelijk onderzoek zouden belangrijke gevolgtrekkingen 
zijn te maken over de al of niet juistheid der door mij in deze 
mededeeling opgestelde hypothesen. 
1) P. Zeeman, Proc. Amsterdam, Oct. 1912 en Researches in magneto-optics, 
p. 94 V., Macmillan 1913. 
