Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes biedt aan eene 
Mededeeling van den Heer O. Nordstrom: „Opmerking over 
het niet uitstralen van een overeenkomstig kwantenvoorioaarden 
bewegende elektrische lading”. (Supplement N®. 44 van de 
Mededeelingeii uit het Natuurkundig Laboratorium te Leiden). 
(Mede aangeboden door den Heer H. A. Lorentz). 
Men hoort vaak zeggen: De atoomtheorie van Bohr is in strijd 
met de klassieke elektrodjiiamika, daar ze aanneemt dat een elek- 
tron dat overeenkomstig kwantenvoorwaarden beweegt geen energie 
nitsti’aalt in den vorm van elektro-magoetische golven. Een aldus 
geformuleerde bewering lijkt mij echter niet juist aan te geven, 
waarin de tegenstelling tussclien de aanname van Bohr en de klas- 
sieke elektrodynamika ligt. In het volgende zal ik trachten 
deze zienswijze te motiveeren. Eerst volgen eenige algemeene 
beschouwingen. 
Als men in een overigens ledige ruimte elektrische ladingen heeft 
en de beweging daarvan eenduidig vaststeit, dan wordt het elektro- 
magnetische veld hierdoor niet eenduidig l>epaa!d met behulp der 
veldvergeüjkingen van Maxwell-Lorkntz. Om eenduidigheid (e ver- 
krijgen, moeten zekere grensvoorwaarden vastgesteld worden en op 
deze zullen wij onze opmerkzaamheid vestigen. Hoedanig het veld 
ook moge zijn, het kan voorgesteld worden door de elektrodyna- 
mische potentialen; de vektoi'potenliaal 21 en de skalaire potentiaal 
welke ook kunnen worden sainengevat in een vierdimensionale 
vektorpotentiaal met koinponenten : 
(px = 21j; , (py ~ 21,/ , = 21^ , = . . (1) 
De potentialen bepalen eenduidig de veldvektoren t?, iS op grond 
der vergelijkingen 
iS» = rot 21, 1 
1 d21 • • • (2) 
€ = — grad. g — (c= lichtsnelheid) | 
c dt 
Daarentegen zijn de potentialen 21 , g niet eenduidig bepaald door 
het veld. Men kan op grond hiervan hen de voorwaarde opleggen : 
b Zie bijv. M. Abraham, Theorie der Elektrizilat II, Aufl., p. 36. 
5 * 
