77 
steld ; n als component van verplaatsing in radiale richting van het mid- 
delpunt af, Pi als verplaatsingscomponent in de tangentiale richting der 
toenemende verdeeling en qi als draaiing in het knooppunt in den zin 
van de beweging der uurwerkwijzers. Bovendien bevat die formule 
nog drie spanningswaarden uit het zooeven geschetste vi'aagstuk, die 
door Ui", Ti"i en voorgesteld zijn, en die beteekenen : Cj" de volgens 
de koorde werkende krachtcomponent van het voorafgaande 
knooppunt op het randstuk, p-' de door dat knooppunt op het 
randstuk uitgeoefende krachtcomponent in de richting van den 
pijl, en zï' hel moment van het koppel op het randstuk in zijn 
beginpunt werkende en positief gerekend evenals de draaiingen. 
Daar de accenten dienden ter onderscheiding van deze spannings- 
grootheden en die in de spaak- en verbindingsstukken en de laatste 
niet voorkomen in de buigingsformule (18), neem ik ze niet over. Even- 
als de buiging kan elk dezer grootheden ontbonden worden; men kan 
n.1. stellen =rsmuipi =pcosUi en qi~qcosUt waar r, p en q 
voor alle sectoren gelijk zijn. 
In het algemeen zijn er in de uitdrukking voor eenige grootheid 
pi die veranderlijk is bij draaiing van den cirkel, zoowel termen met 
cosui als met sinui aanwezig, en geeft die ontbinding dus: 
gi = pg dn Ui , ■4“ 9 c cos Ui- Beschouwt men den cirkel in dien stand 
van symmetrie waarin twee spaken horizontaal zijn, dan is voor deze 
Pi = -|- of = — Pc- Over de radiale verplaatsing Vi aan het spaak- 
einde kan men opmerken, dat zij wegens de symmetrie ten opzichte van 
de vertikaal door het middelpunt gelijk moet zijn voor Ui = 0“ en 
lij =180'; dat kan alleen als rc = 0 is. Dezelfde symmetrie verlangt 
dat de grootheden p^ en qi bij vertikalen spaakstand (iij=90“) nul 
zijn, omdat zij anders zouden wijzen op het bestaan van elastische ver- 
schuivingen in eene richting loodrecht op de lijn van symmetrie. 
Waar nu ps en qs gelijk nul zijn, laat ik bij r^, pc en qc de s 
of c weg. Voor de 3 spanningswaarden geldt deze vereenvoudiging 
niet; men heeft derhalve: 
en ten opzichte van rp en Zi hebben ris en ijf, Zg en Zf., de overeen- 
komstige beteekenis. 
Er bestaat in de grootheden van dit vraagstuk ook eene tegen- 
gestelde symmetrie ten opzichte van de horizontale lijn door het 
middelpunt, indien de figuur een ten aanzien van die lijn symme- 
trische!) stand heeft. 
In punten der figuur, die voor deze lijn elkanders spiegelbeeld 
