94 
behoeft cm niet meer het phasevei-schil der interfereerende stralen 
te zijn; dit kan cm tt geworden zijn. 
Na deze uitvoerige beschouwingen, die, zooals later zal blijken, 
de kern der methode raken, gaan we in het geval van twee pun- 
tengroepeji P en P' den waaier in het punt Q construeeren. 
Een punt P^ en een punt P^' geven vectoren, die resp. de hoeken 
c,7?i en c\m tz met de tijdrictiting vormen. Als we nu m van 
teeken omdraaien, zal de eerste groep vectoren weer gespiegeld 
worden in de tijdrichting ; een vector uit de tweede groep zal echter 
den hoek jt — c\m in plaats van den hoek .-r -)- c/??? met de tijd- 
richting gaan vormen en dus klaarblijkelijk gespiegeld worden in 
het verlengde der tijdrichting. Li laatste instantie zuilen alle vectoren 
dus weer in dezelfde lijn gespiegeld worden, waardoor de waaier 
van vorm en dus de intensiteit van grootte onveranderd blijft, welke 
laatste dus weer een even functie van m is. De stelling kan dus 
als volgt worden uitgebreid. 
In elk instrument, waar het licht slechts phasesprongen van een 
geheel aantal malen .tt kan ondergaan, is de intensiteit bij het gebruik 
van absoluut monochromatisch licht een even functie van het golven- 
aantal. 
Aan deze \'oorwaarden voldoet het licht uiteraard in alle buigings- 
apparaten, ook rPeest in die, welke op interferentie berusten. Hier 
kan echter, zooals later blijken zal, door het geschikt optreden van 
phasesprongen o.a. bij reflecties tegen metalen spiegels de intensiteit 
wel eens een niet-even functie van het golvenaantal worden. 
4. 
Beschouwen we nu het geval van een nit meerdere frequenties 
continu samengestelden bundel. Stel, dat het mogelijk was een 
tweede vergelijking tusschen C en S voor een gegeven parameter I 
op te stellen met behulp van een der gebruikelijke apparaten, waar 
we een gunstige werking van de phasesprongen bij de metaalreflec- 
ties afwezig zullen onderstellen; wat bij de meeste, zoo niet bij alle 
gebruikelijke instrumenten werkelijk het geval is. We kunnen nu 
gemakkelijk aantoonen, dat beide grootheden C en S in dezelfde 
combinatie als in verg. (4) moeten optreden. Bevat toch de nieuwe 
vergelijking b.v. C, d.w.z. J'rp (.v) cos 4: Jt Iv da;, dan zou zij voor abso- 
— a 
luut monochromatisch licht J cos 4 jt lx bevatten, waarvoor men ook 
schrijven kan J cos 4 jtI (m — m). Doch voor enkelvoudig licht moet 
