,101 
Brengt men nu nog den voorwaartschen phasesprong 
jï 
2 
bij het pas- 
seeren van de brandlijn in aanmerking (de weg wordt hierdoor 
scliijnbaar verkort), dan wordt het phaseverschil der interfereerende 
stralen bij ü : 4;r VT -f- 4jr {q — p 4- d — pc/) -j- — of 4 ?t l'm + — als 
2 2 
men stelt: 
en 
p—q + (p — 1) d = » 
( 10 ) 
VT—v = V ........ (11) 
Ook tüsschen de stralen Ir en "ld bestaat dit phaseverschil, het- 
geen uit de figuur en uit de voorafgaande opmerkingen volgt. 
De intensiteit voor samengesteld licht wordt nu, naar analogie met 
verg. (3): 
j' (f) = 2 ƒ' (to) dm -j- 2 (m) cos ïm -j — dm of 
“2 
J' (0 = 2 J’' (m) dm — 2 ^y^{m) sin 4:üt l'm dm of . . . . (12) 
+ a 
J'{1') = 2 (x) dx — 2 sin l'm C {l') — 2 cos4jr l'm S {l') . (13) 
C en aS komen niet meer voor in de combinatie van verg. (4). 
Dit is aan de cjJinderlenzen te danken, J' zal voortaan de intensi- 
teit zijn, gemeten in Q', dus met den gewijzigden, J die, behoorende 
bij den ongewijzigden inteiferometer. Ook tusschen / en /' zal een 
dergelijk ondersclieid worden gemaakt : I heeft betrekking op den 
oorspronkelijken interferometer en is de afstand van den verschuif- 
baren spiegel tot het referentievlak ; /' is een grootheid, die in den 
nieuwen interferometer den stand van het beweegbare prisma karak- 
teriseert en de intensiteit beheerscht. Om nu 6^ en aS voor een ge- 
geven waarde /j te berekenen uit verg. (4) en (13) zou men inden 
eenen interferometer den spiegel, in den anderen het prisma zoo 
moeten plaatsen, dat de grootheden I en V beide de waarde /, ver- 
krijgen. Dit zou praktisch oiiuitvoerliaar zijn, zoo men met de twee 
interferometei'S afzonderlijk werkte. We zullen ze dus tot één instru- 
ment trachten te vereenigen, waarin de grootheden / en l' beide 
optreden en van zelf reeds gelijk zijn. Dit lijkt me praktisch even 
onuitvoerbaar als het instellen van beide interferometers op éénzelfde 
waarde /j der parameters. Het is me echter gelukt door nog een 
