135 
labyrinthreflexen op de oogspieren het volgende geconcludeerd worden : 
1. Bij het konijn komt met' eiken stand van den kop in de ruimte 
een bepaalde contractietoestand der oogspieren overeen en daardoor 
een bepaalde oogstand, die zoolang voortduurt als de kop zijn stand 
in de ruimte niet verandert. 
2. Bij deze tonische labyrinthretlexen konden bij het konijji voor 
den rectns externus en internus geen vaste regels gevonden worden. 
In hoofdzaak betreft - het de werking van den rectns superior en 
inferior, welke de vertikale oogafwijkingen en de beide obliqui, 
welke de rolbe wegingen der oogen veroorzaken. 
Hierbij verhouden de beide recti evenals de beide obliqui zich 
onderling als antagonisten; daarentegen kunnen verandeilngen der 
lengten van de recti zich met die der obliqui in verschillende graden 
combineeren. Deze beide spiergroepen functioneeren dus onafhankelijk 
van elkaar (hoewel natuurlijk tezamen afhankelijk van de labyrinthen). 
3. Als de kop zich met den snuit vertikaal naar boven bevindt 
zijn de beide obliqui superiores (rechts en links) in eenen toestand 
van grootste contractie, beide obliq. infer. in een toestand van 
grootste verslapping. Beide oogen zijn dan met de bovenste corneapool 
naar voren gerold. Als de kop zich met den snuit vertikaal naar 
beneden bevindt zijn de beide obliqui superiores in een toestand van 
grootste verslapping beide obliq. inferiores in een toestand van 
grootste contractie. Beide oogen zijn dan met de bovenste corneapool 
naar achteren gerold. 
Bij alle andere standen van den kop in de ruimte vindt men 
contractietoestanden van de obliqui, welie tusschen deze beide uiterste 
liggen, steeds reageeren beide oogen met rollingen in dezelfde richting. 
4. Als de kop zich in linker zijligging bevindt, is de rechter 
rectns inferior en de linker rectus superior in een toestand van 
grootste contractie, de rechter rectus superior en de linker rectus 
inferior in een toestand van grootste verslapping. Het rechter oog 
is dan maximaal naar beneden, het linker oog maximaal naai' boven 
afgeweken. 
Als de kop zich in rechter zijligging bevindt, is de linker rectus 
inferior en de rechter rectus superior in een toestand van grootste 
contractie, de linker rectus superior en de rechter rectus inferior in 
een toestand van grootste verslapping. Het linker oog is dan maxi- 
maal naar beneden, het rechter oog maximaal naar boven afgeweken. 
Bij alle andere standen van den kop in de ruimte vindt men 
contractietoestanden van den rectus superior en inferior, welke 
tusschen deze beide uiterste liggen. 
Steeds reageeren beide oogen met tegengestelde vertikale oogaf- 
