152 
iV uiteenloopt van 75 tot 100000. Voor BaSO^ bestaat volgens 
V. W. ’t gebied der heldere gelei boven 90000, terwijl de 
kristallijne neerslagen ontstaan voor waarden van N tusschen 50 
en 20000. De wet der overeenstemmende toestanden zou dus eischen, 
dat CaSO^, CaF^, BaF^ in de concentraties, die wij gebruikten, 
kristallijn neersloegen, in flagranten strijd met het resultaat der proeft). 
Hetzelfde geldt voor de andere genoemde zouten. 
Een atidere groep zouten gaf eveneens resultaten, die niet met 
de wet overeenstemmen. Zij bestaat uit AgCl, AgBr, AgJ, PbJ,, 
PbCl,. De waarden voor L en iV zijn 
N = 7 X 10 ‘ 
AgCl. . . . L= lAO-K 
8 X 10“ 
3 X 10« 
7 . 10 -^ 
1 . 5 . 10 - 8 . 
4.8.10- 3. 
AgBr 
AgJ . 
PbJ,. 
360 
Deze wijken van de eerstgenoemde stelsels in zooverre af, dat de 
heldere druppel wel even ontstond, doch slechts enkele seconden 
bestaan bleef; hij werd snel troebel en viel uiteen. De colloidale 
toestand is dus bestaanbaar, maar zeer instabiel. Ook dit is klaar- 
blijkelijk in strijd met de wet. In één groep komen TV- waarden van 
360 en 300 X 10“ ; terwijl we bij het AgJ een zeer bestendige gelei 
moesten verwachten, bestendiger, nog dan het BaS 04 , blijkt zij juist 
instabiel; het PbJ,, waarvan de verwachting was, dat het kristallijn 
zou zijn, blijkt nog in colloidalen toestand te verkrijgen. PbCl, ver- 
scheen bij kamertemperatuur niet colloidaal, wel eventjes bij 30°. 
De derde groep zouten konden wij niet als heldere gelei ver- 
er van de eerste twee door samen voegen van equivalente hoeveel- 
heden in reageerbuizen dergelijke troebele colloidale precipitaten te 
verkrijgen, als men van het BaS 04 maakt, zoodra men de uiterste con- 
centratie verlaat. Heel snel valt het nog eenigszins geleiig samenhan- 
gende neerslag in kleine vlokjes uiteen, die zeer spoedig bezinken. 
Daarentegen geeft bijv. het KClO, (uit NaClO, + KNO,) een onmid- 
dellijk kristallijn neerslag, dat geen oogenblik eenigen samenhang 
vertoont. Klaarblijkelijk kan men hier geen voldoend grooteP(onze 
oplossingen waren 5 n.) bereiken, omdat de oplosbaarheid te groot is. 
Dit komt dus met de verwachting wel overeen, maar de beide 
loodzouten geven weer verrassingen: immers Afwordt resp. 6500 
en 70, terwijl men bij vergelijking met BaS 04 minstens 20000 moest 
verwachten. Merkwaardig is ook een vergelijking van PbBr, en BaF,, 
') Hierbij valt op te merken, dat BaFo en GaF, door bestendigheid uitmunten 
en zeer langen tijd blijven bestaan. 
