155 
snel of langzaam samengiet, of men in reageerbuizen werkt of in 
bekerglazen met volumina van 100 of 200 cc., maakt verschil; 
, . . ... , , . , . . n n n n 
alummiumnitraat en -chloride in concentraties van — , — , — , 
10 20 40 100 
n 
geven evenwel vrijwel gelijke neerslagen. Om den aard van het 
neerslag — vlokkig of homogeen — goed te kunnen waarnemen, 
hebben wij gewoonlijk, zooals boven reeds werd aangegeven, een licht- 
bundel door de vloeistof laten gaan ; dit maakt de onderscheiding 
veel gemakkeiijker. 
Uit het bovenstaande volgt wel, dat men den vorm van het neer- 
slag van een hydroxyde nog niet beheerscht; hij hangt te veel van 
bijomstandigheden af, dan dat wij hem in een formule in rekening 
kunnen brengen. Op deze gronden achten wij v. Weimarn’s bereke- 
ning waardeloos, evenzeer ais zijn stelling omtrent de betrekking 
tusschen concentratie en neerslagsvorm. Wellicht heeft v. W. bedoeld 
— zooals feitelijk de formule eischt — neerslagen te vergelijken, 
waarbij de grootte der afzonderlijke kristalietjes gelijk is. Maar dan 
ware ’t noodig geweest eerst een verband vast te stellen tusschen 
die kristalgrootie en het voorkomen van het neerslag, daar het niet 
vaststaat, dat veel op elkaar lijkende, ,, vlokkig geleiige” precipitaten 
uit even groote deeltjes bestaan. Dan laten we trouwens nog daar, 
dat kleine deeltjes ook bij de erg verdunde oplossingen van BaSO<, 
dus aan den kant der solen, voorkomen ; men heeft misschien meer 
recht, die met de beschreven zwakke Al(OH)j-steisels te vergelijken, 
dan de door v. Weimamn gekozen geconcentreerde oplossingen. 
Resumeerende besluiten wij, dat, hoe waardevol v. W.’s werk 
ook in quaütatief opzicht moge zijn, zijn wet der overeenstemmende 
toestanden noch tegen een theoretische kritiek bestand is, noch door 
de feiten wordt gesteund. 
Anorg. Chem. Labor. Universiteit van Amsterdam. 
