Scheikunde. — De Heer Böeseken biedt een tnededeeling aan van 
den Heer F. Goudriaan over: „De natriumzinkaten. Even- 
wichten in het stelsel Na,0-Zn0-H,0'’ . 
(Mede aangeboden door den Heer F. M. Jaegeb.) 
De gegevens, welke men in de literatuur aantreft, omtrent de 
inwerking van de sterke basen der lichte metalen op de onoplosbare 
zwakke hydroxyden der zware metalen, zijn zeer tegenstrijdig en 
slecht gedefinieerd. Zoo wordt doorgaans aangenomen, dat de hy- 
droxyden van zink, aluminium, lood, tin een amphoter karakter 
vertoonen, zoodat zij in een overmaat sterke base ,, oplossen” onder 
vorming van zouten. Daarentegen zouden de hydroxyden van talrijke, 
andere zware metalen geen neiging vertoonen om dergelijke zouten 
te vormen en zou daarmede het sterkere elektro-positieve karakter 
dezer metalen in het licht treden. Toch is het een feit, dat de hy- 
droxyden van de z.g. sterk elektro-positieve metalen onder sommige 
omstandigheden eveneens een amphoter karakter kunnen vertoonen, 
ja zelfs koperhydroxyde kan in een sterke oplossing van NaOH of 
KOH oplossen. Waarschijnlijk zijn dus de verschillen, die bij de 
metaalhyd.roxyden voorkomen, slechts van quantitatieven aard en zal 
het van belang zijn na te gaan in welke mate de verschillende 
hydroxyden het verschijnsel vertoonen en welke verbindingen hierbij 
gevormd worden. In de eerste plaats is dit van belang voor de 
analytische scheikunde, waar talrijke scheidingen op het verschil 
in oplosbaarheid der hydroxyden berusten; verder kunnen onder- 
zoekingen over dit onderwerp ons iets naders leeren omtrent de 
onderlinge affiniteit der metaaloxyden en -hydroxyden. 
Tot dusver is nog niet met zekerheid te zeggen, welke verbin- 
dingen zich bij de inwerking der hydroxyden op sterke basen vormen 
en onder welke omstandigheden ze bestendig zijn. In zuiveren toestand 
zijn ze niet geisoleerd en nauwkeurig beschreven. Zelfs omtrent de 
natuur der hydroxyden zelf is men nog geheel in het onzekere. 
Meestal toch verkrijgt men deze lichamen als volumineuze, gelachtige 
produkten en de vraag rijst of men deze te beschouwen heeft als 
vaste phasen van constante of wisselende samenstelling, 'of wel als 
vloeibare van hooge viscositeit. De groote moeilijkheden, welke het 
oplevert, deze stoffen in zuiveren toestand te verkrijgen, zijn waar- 
