1 66 
durige continue extractie, de produkten nog steeds chloride- of nitraat- 
houdend waren. In de eerste uren van het extraheeren neemt men 
een belangrijke daling der concentratie van het geadsorbeerde ion 
waar, daarna daalt deze nog slechts zeer langzaam. Onderstaande 
cijfers lichten dit nader toe : 
TABEL 2. 
Extractietijd 
in uren. 
Cl' gehalte in % na drogen 
bij 100°. 
0 
0.59 
4 
0.36 
8 
0.35 
16 
0.34 
48 
0.30 
Het is dus praktisch on mogelijk om uit het chloride langs dezen 
weg een zuiver hydroxjde te verkrijgen. Soortgelijke resultaten 
leverde de bereiding uit sulfaat en nitraat op; hoewel men in de 
literatuur vermeld vindt, dat het nitraat-ion veel minder sterk dan 
de overige zuurrest-ionen geadsorbeerd wordt, waren zelfs na dagen 
lange extractie de producten nog nitraathoudend. Toch heb ik met 
het gelachtige zinkhydroxyde eenige metingen omtrent de oplosbaar- 
heid in NaOH verricht; niet omdat de gevonden waarden een absolute 
beteekenis kunnen hebben, maar uitsluitend met het doel na te gaan, 
of dit hydroxyde een hoogere oplosbaarheid vertoont dan ZnO en 
dus als metastabiel ten opzichte van dit laatste beschouwd moet 
worden. Zooals onderstaande getallen aantonnen, blijkt dit inderdaad 
het geval te zijn, de gevonden punten liggen belangrijk boven de 
o pi os baarheid si ij n {AB) van ZnO. Tevens blijkt, dat de oplosbaar- 
heid daalt, al naarmate het hydroxyde langer bewaard wordt. Ook 
TABEL 3. 
Tijd sinds de bereiding van 
het hydroxyde in uren. 
Samenstelling der oplossing. 
% ZnO 
o/o Na20 
1 
10.5 
11.3 
10 
9.3 
11.4 
24 
8.2 
11.3 
12 
7.0 
11.3 
