171 
de „normale” spleetwijdte bij de gebruikte opstelling. Als lens 
gebruikte ik een dubbellens van kwarts-calciumfluoriet, doorzichtig 
voor ultraviolette stralen en bovendien achromatisch. Het beeld van 
de lichtbron viel steeds op dezelfde plaats van de spleet. 
Het was meestal noodig de vertikale en horizontale componenten 
te scheiden met een kalkspaatrhomboëder, geplaatst tusschen lichtbron 
en lens. Van de beide beeldjes, hierdoor gevormd, werd eén op de 
spleet geworpen. 
De magneet was een du Bois magneet groot model, waarbij de 
eindvlakken der kegelvormige pooltoppen cirkelvormig waren met 
een doorsnede van doorgaans 8 mm. De poolafstand was nooit 
grooter dan 4 mm. . De magneetstroom werd gemeten met een 
thermische Ampèremeter van Hahtmann en Braun en bedroeg ge- 
woonlijk 15 Ampère. 
Als lichtbron diende een vonk, overspringend tusschen electroden 
van het te onderzoeken metaal of alliages ervan. De vonk stond, 
parallel aan een condensator, in de secundaire keten van een trans- 
formator (van Koch en Sterzel te Dresden) waarvan de primaire 
keten gevoed werd door stadswisselstroom. Bovendien stonden in 
de secundaire keten een hulpvonk en een regelbare zelfinductie in 
serie met de vonk. De bijzonderheden der vonkontlading (lichtsterkte, 
scherpte der gevormde spectraallijnen, smelten der electroden) en 
den invloed daarop van zelfinductie, capaciteit en hulpvonk zal ik 
uitvoerig in mijn proefschrift beschrijven. 
Als fotografische plaatjes werden door mij meestal ,,Agfa Röntgen” 
platen gebruikt, die ik kleurgevoelig maakte door ze van te voren 
in ,,Pynachrom” te baden. De op deze wijze behandelde plaatjes 
bevielen mij beter dan de in den handel verkrijgbare kleurgevoelige 
platen. 
De metingen geschieden met een coinparateur van Zeiss. De 
resultaten werden naar hun meer of mindere nauwkeurigheid in 4 
groepen verdeeld, die ik in de tabellen achtereenvolgens een gewicht 
4, 3, 2, 1 gegeven heb- De eerste groep had een waarschijnlijke 
fout van 1 7o of minder, de tweede van 1 “/o lot 5 7o> de derde 
van 5 Vj — 10“/,, de vierde van meer dan 10 “/,. Voor de voorzorgen, 
bij de metingen genomen en de bepaling der font verwijs ik naar 
mijn proefschrift. 
Ook de voorbereidende proeven : het scherpstellen van den platen- 
honder, het bepalen van het oplossend vermogen en der schaalwaarde 
zal ik hier niet nader behandelen maar kan men aldaar vinden 
*) Schusteb. The opties of the spectroscope. Astroph. J., 21, 197, 1905. 
