200 
ki = Xoo + Jtio + (c. — x) T, 
= C{ T. 
Het 
onderste teeken van moet 
genomen worden, als óf óf q, 
doch 
niet 
beide, 2 zijn. 
De eerste 
term geeft voor 
q =1 .. . 4 de 
ongelijkheden vat» groep 
II, en voor g = 5 de libratie. De tweede 
term 
stelt 
voor q = 1 
. . . 4 de 
middelpunts vergelijkingen voor. 
Men heeft 
9 
1 
2 
3 
4 
b 0.96453 
— 0.03905 
4- 0.02481 
4- 0.00229 
'^2q 
+ .03186 
4 - .95599 
+ .16287 
4- ,01492 
'fSq 
— .00661 
— .03662 
+ .99461 
+ .08847 
+ .00006 
— .00012 
— .12098 
-f 1.00000 
Voor q = b is het beter deze term te schrijven in den vorm 
è (CiS 4- c'tö) fö cos (/,■ — V^ö) 
+ (c/5 4 - c'ih ) f5 sin {li — ifJö) 
Zij stelt dan, evenals de derde term, kleine periodieke ongelijk- 
heden voor, met perioden die weinig van die der middelpunts- 
vergelijkingen verschillen. 
Het is van belang op te merken dat de hier voorgedragen theorie 
(intermediaire baan en variaties) even ver gaat als die van Souillart, 
behoudens de kleine periodieke storingen en de termen van zeer 
lange periode ontstaande door de inwerking van de zon, Saturnus 
etc. Souillart heeft geen enkelen term der storingsfunctie, en geen 
enkele onderlinge werking van twee termen, aanleiding gevend tot 
een term van hoogere orde, meegenomen, die hier niet ook is be- 
rekend; daarentegen vele weggelaten, die hier wel voorkomen. De 
hier gegeven theorie is zeker volledig tot op een van te voren aan- 
gegeven numerieke grens-grootte-orde, wat men van die van Souil- 
lart, hoewel zij gewoonlijk veel meer decimalen geeft, zeker niet 
kan zeggen. De nieuwe theorie heeft zich zeer geschikt getoond 
voor numerieke berekening. 
