ScheikuDde. — De Heer Schreinkmakers biedt eene mededeeling 
aan van den Heer P. H. J. Hoenen S.J. over; „Uitbreiding 
der wet van Braün.” 
(Mede aangeboden door den Heer H, A. Lorentz). 
Door de fraaie onderzoekingen, in de laatste jaren in liet van 
’t HoFF-laboratoriurn uitgevoerd, is de aandacht weer gevestigd op 
de zoogenaamde ,,wet van Braün.” Tegenwoordig steil men deze 
wet gewoonlijk vooi' door de formule 
Öo; 
^pJt VÖ7’ 
TLV 
( 1 ) 
bpjT 
waarin (voor het evenwicht: vaste stof-vloeibare oplossing) 
fbx\ 
voorstel! den drnkcoëfiiciënt der oplosbaarheid, temperatuur- 
coëfliciënt, Q de differentiëele oploswarmte, AF" de ditferentiëele 
volumetoename. 
Deze wet van Braün is een bijzonder geval eener algemeene wel, 
die we hier zullen afleiden. 
1. We stellen ons voor, dat we een oplossing hebben, met n 
vaste stoffen verzadigd ; de hoeveelheid oplosmiddel zij één mol, de 
hoeveelheid der opgeloste stoffen, die bij een druk p en een tem- 
peratuur T in de verzadigde oplossing aanwezig is, zij x, y, z . . . . 
molen. Welnu, in dit geval geldt de betrekking: 
darV Qx 
bpjr'' T 
1 
/da; "N 
‘ - X A F, f 
VöTA 
+ 
by 
ÜT 
X AF,, 4 ... = 0 (2) 
Hierin stelt Qx voor: de warmte noodig voor het in oplossing 
brengen van één mol van den eersten component in een oneindig 
groote hoeveelheid vloeistof van de aangegeven samenstelling bij 
constante p en T, dus de differentiëele moleculaire oploswarmte van 
dien component; AF^: de overeenkomstige volumetoename, dus de 
differentiëele moleculaire volumetoename. De andere notaties behoeven 
verder geen toelichting. 
Hebben we slechts met één vaste stof te doen, dan gaat (2) over in 
fbx\ Qx 
