234 
welke vergelijking dezelfde is als (1). Hel is dus duidelijk, dat de 
wet van Braun een bijzonder geval is van (2). 
2. We zullen (2) eerst bewijzen voor het eenvoudige geval, dat 
de oplossing met slechts twee vaste stoffen verzadigd is, waarbij we 
onderstellen, dat deze twee stoffen en het oplosmiddel in den zii 
der phasenieei- onafhankelijke componenten zijn, zoodat we over 2 
vrijheden, druk en temperatuur, beschikken. De S-fnnctie der totale 
vloeistofphase stellen we Z, die der vaste phasen (per mol) en 
Er is evenwicht als 
Sz = 0 (3) 
en 
d X 
dZ 
dy 
(4) 
De eerste leden dezer vergelijkingen zijn functies \?^r\ x,y,p en T, 
waarin echter slechts twee onafhankelijk veranderlijk. Differenliëeren 
we beide vergelijkingen naar p bij constante 7', dan komt er: 
+ — - I (8») 
d’Z óx 
dy 
/d F 
dxdy dp 
\ d^ 
d’Z dy 
/dF 
dy^ dp 
bxby ^ ^ ^ ' 
waarin de notatie wel geen toelichting behoeft ; we merken nog op, 
dat het tweede lid van (3u) — LVx het tweede lid van (4a) 
Differentiëeren we beide vergelijkingen naar T bij constante p, 
dan krijgen we : 
d’Z èy 
bxby Ö7' 
è'Z èx 
d“Z d.r 
èxby Ö7’ 
rèH 
->13: 
d’Zdy /d/7 
Vr~ 
V 
m 
(46) 
Q,r 
Het tweede lid van (36)=:—, her tweede lid van {^h) = ~ 
Welnu uit deze 4 vergelijkingen volgt; 
'dx\ Qx ^ tt f^y\ Qy f ^y 
èp) ~T ^ \JÏ' 
dp) ^ 't 
dTj 
AFy = 0 
( 5 ) 
d"-Z 
Bewijs: üit (3a) en (4a) volgt, als we stellen ^ = 
d’Z 
èy^ 
d^Z 
’’ ö^/ 
