237 
de som der factoren, waarmee — vermenigvuldigd wordt, gelijk is 
Op 
aan nul, en dat ditzelfde het geval is voor elk der ,, onbekenden”. 
Het eerste lid der resulleerende vergelijking is dus inderdaad nul 
en we vinden als resultaat : 
dx Qx 
èy Qy dy , 
dl' 
d.i. de vergelijking (2), die we 
Bhadn te bewijzen voorstelden. 
“f" — 0 ) 
ons als uitbreiding der wet van 
Opmerking 1. Het ,, oplosmiddel” behoeft geen zuivere stof te 
zijn, het kan een mengsel zijn van verschillejide stoffen (waarvan 
er echter geene als vaste stof optreedt); in deze onderstelling blijft 
onze bewijsvoering geheel dezelfde; het resultaat blijft dus geldig. 
De grootheden Q enz. hebben echter, als het ,, oplosmiddel” een 
andere samenstelling heeft, natuurlijk in het algemeen een andere 
waarde. 
Opmerking 2. Wij hebben in onze beschouwingen nergens gebruik 
gemaakt van de wijze, waarop Z expliciet afhangt van de samen- 
stelling; waaruit volgt, dat de resultaten zoowel bij constante als 
bij reageerende componenten geldig zijn. Alleen onderstelden we, 
dat de rz -f- 1 componenten onafhankelijk in den zin der phasenleer zijn. 
Opmerking 3. We kunnen voor het algemeen geval een bewijs 
geven, dat zich meer aansluit bij het bewijs, dat we voor het een- 
voudige geval van 3 componenten gaven; daarbij zou ook blijken, 
dat we met een stabielen evenwichtstoestand te doen moeten hebben. 
Daar het bewijs ingewikkelder is, dan het boven gegevene, laten 
we het achterwege. Een ander bewijs zullen we nog in een volgende 
mededeeling bij een algemeener probleem ontmoeten. 
Katwijk a. d. Rijn, Augustus 1919. 
16 * 
