256 
en liet mengsel scopolamine-morpliine onderhuids in en ging dan na 
of al dan niet een narcose optrad. Wij hebben deze proeven her- 
haald, maar, aangezien — zooals ook H,\ückold aangeeft — het 
beoordeelen der nareosediepte bij konijnen moeilijk is, wijzigden wij 
eenigszins de techniek. Wij spoten n.1. steeds op een dag een heele 
serie van ca 20 konijnen met de \'erschiilende vergiften in en zorg- 
den dat alle injecties nagenoeg tegelijkertijd plaats vonden. Dan 
werd om het kwartier de toestand van de dieren beoordeeld en 
genoteerd, waarbij het steeds zoo ingericht werd, dat de beoordeelaar 
niet wist met welk vergift elk dier was ingespoten. 
Op deze wijze deden wij de volgende proeven: 
6 konijnen kregen 10 mgr. morphine per KG. subcutaan. 
6 konijnen kregen 1 mgr. scopolamine per KG. subcutaan. 
6 konijnen kregen 5 mgr. morphine 0.5 mgr. scopolamine per 
KG. subcutaan. 
Alle dieren werden gedurende 2\/, — 3 uur regelmatig onderzocht 
en daarbij bleek dat 1 mgr. scopolamine slechts een zeer geringe 
narcotische werking uitoefent. De werking van 10 mgr. morphine 
was duidelijk; die van 0.5 mgr. scopolamine -|- 5 mgr. morphine 
was minder sterk, dan die van 10 mgr. morphine alleen; er was 
dus geen sprake van potentieering. 
Nadat wij dit negatieve resultaat verkregen hadden, onderzochten 
wij de narcotische werking van scopolamine en morphine nog op 
een andere wijze. Bij gedecerebreerde konijnen werd een z.g. geïsoleerd 
reclus femoris praeparaat gemaakt en daarbij werd de invloed van moi- 
phine, van scopolamine en van morphine scü|>olamine op den 
homolateralen buigretlex van het konijn onderzocht. Na een kleine 
technische verbetering bleek deze methode, die wij bij katten reeds 
herhaaldelijk hadden toegepast *), zich ook goed te leenen voor het 
onderzoek op konijnen. 
De door faradischen prikkel bij de gedecerebreerde konijnen opge- 
wekte i'etlexen werden op een kymographion geregisti-eerd, de op 
(leze wijze verkregen curven van elke proef werden uitgemeten en 
het resultaat' graphisch voorgesteld. Als voorbeeld wordt in fig. 1 
de invloed van 5 mgr. morphine op den homolateralen buigreflex 
bij het konijn gegeven. 
We hebhen nu in deze proeven telkens bij series van 5 konijnen 
— wanneer gebleken was, dat de door prikkeling met dezelfde 
1) W. Storm van Leeuwen. Quantilatieve phaimakologische Untersuchungen 
über die Refleifuriktionen des Rückenmarks bei VVarmblütern. 1. Mitt. Pflügers 
Arch. Bd. 154, pag. 307, 1913. 111. Mitt. Pflügers Arch. Bd. 165, pag. 84, 1916. 
