321 
Wij beschikten slechts over 1-glucose en d-matineso. 
Inderdaad bleek, dat de I-glucose, in tegenstelling met de d-glucose, 
geheel doorgelaten wordt. Opgelost in de gebruikelijke Ringervloei- 
stof vertoonde de 0,1 “/o l-gbicoseoplossiiig een reductie van 0,075 “/o ; 
in de 4 proeven bezat de urine dezelfde reductie. 
Ook van de d-mannose werd, overeenkomstig de hypothese, geen 
spoor tegengehouden *). 
De andere hiergenoemde suikers stonden ons niet ter beschikking, 
wel echter nog de d-glukosamine : 
C-OH 
I 
H— C-NHj 
I 
OH-C-H 
I 
h_c~oh 
I 
H-C-OH 
I 
CH20H 
Zoowel de oplossing van 0,1 7o van 0,08 "/« d-glukosamine in 
Ringer passeerde de glomerulusmernbraan volkomen. 
Voorts werden eenige pentosen onderzocht. De hypothese verlangde, 
dat de volgende reeks zou tegengehouden worden ; 
(1) 1-arabinose 
C-OH 
I 
h-c~oh 
I 
OH-C-H 
I 
OH-C-H 
1 
CH2OH 
(2) 1-xylose 
C-OH 
I 
H-C-OH 
I 
OH-C-H 
I 
H-C-OH 
i 
CH20H 
(3) d-ribose 
C-OH 
I 
H-C-OH 
I 
H-C-OH 
I 
H-C-OH 
I 
CH20H 
Wat de 1-arabinose betreft, werd een oplossing van 0,07 7, door- 
gevoerd ; zij bezat een reductie van 0,0714 7o glucose, wat ook het 
geval was met de kunstmatige urine; er was dus, in tegenspi'aak 
met de hypothese, niets tegengehouden. 
De 1-xylose daarentegen vertoonde wel retentie, maar deze bedroeg 
slechts ongeveer Vs gedeelte, terwijl van de d-ribose niet meer dan 
V 4 deel werd tegengehouden. 
b Vergelijk Hamburger en Brinkman, Versl. Koninkl. Akad. t. Wetensch., Zittings- 
verslag van 28 September 1918. 
