Physiologie. — De Heer Hamburgkr biedt eeiie mededeeling aan, 
getiteld : „De partieele Permeabiliteit der Glomerulusmembraan 
voor d-galactose en eenige andere multiroteerende Suikers”. 
Reeds door vroegere ondeizoekingen was gebleken, dat c^-galactose 
slechts gedeeltelijk door de glomernlns-membraan wordt tegenge- 
houden *). Bij nader inzien schijnt dit echter met het begrip permea- 
biliteit weinig in overeenstemming te zijn, want een filter houdt öf 
een stof terug, óf laat deze zonder meer passeeren ; een middenweg 
laat zich nauwelijks denken, wanneer men namelijk met een enkel- 
voudige stof en niet met een mengsel te doen heeft. Wij zijn dan 
ook geneigd geweest om het begrip permeabiliteit te laten vallen, 
maar, zooals uit het vorige opstel blijkt, hebben wij tevergeefs 
getracht, aansluiting te zoeken met oppervlaktespanning, viscositeit en 
adsorptie. Daarom keerden wij weder naar het perrneabiliteitsbegrip 
terug. 
Bij nadere beschouwing schenen ons twee verklaringen mogelijk. 
1*. De concentraties, waarin de galactoseoplossing tot dusverre 
was aangewend (0,1 Vo en 0,15 ®/o). waien te hoog, rn.a.w. ze lagen 
boven de tolerantie der nier voor d-galactose. Wij dachten hierbij 
aan onze ervaringen omtrent de glucose; wij vonden toch indertijd *), 
dat wanneer het glucosegehalte van de doorstroomingsvloeistof de 
physiologische waarde slechts met 0,02 overschreden heeft, reeds 
een weinig van de glucose wordt doorgelaten en dat deze hoeveel- 
heid toeneemt, naarmate het suikergehalte der doorstroomingsvloeistof 
hooger wordt, zoodat, wanneer het glucosegehalte der doorstroomings- 
vloeistof 0,2 °/(, is geworden, nagenoeg niets meer wordt tegenge- 
houden. Het was dus niet uitgesloten, dat ook de galactose-concentratie 
te hoog was geweest en dat het daaraan moest worden toegeschreven, 
dat een deel geretineerd werd, een ander deel niet. Daarom was 
het gewenscht, tolerantiebepalingen der nieren voor d-galactose te 
verrichten. Zou het dan blijken, dat de galactose ook in zwakke 
concentraties niet evenals glucose, geheel kon tegengehouden worden, 
dan kon het verschijnsel der partieele retentie niet door het tolerantie- 
1) Hamburger en Brinkman, Versl. Koninkl. Akad. v. Wetensch., Zittingsverslag 
van 28 Sept. 1918. 
®) Hamburger en Brinkman, Biochem. Zeitschr., 88, 97, (1918). 
