332 
modificaties bestaan, en men noemt deze dan de «- en de /?-modi- 
ficatie. Men zal begrijpen, dat de liierbedoelde /?-modificalie eigenlijk 
is de y-modificalie van Taniiet. Maar vooi' zoover ik gezien heb, 
voegt niemand dit er aan toe. Tot welke foutieve opgaien deze 
verwisseling kan leiden, blijkt o.a. uit de bekende tabellen van 
Landolt-Bohnstein, 4e Aufl., 1912. Daar leest men bij d-galactose: 
,,Anfangsdrehung nach 7 Minuten als o-Modifikation 
Enddreliung nach 7 Stunden als /1-Modifikation -j- 80°. 27. Nu is 
indei'daad de einddraaiing, die een gewone d-galacloseoplossing ver- 
toont, 80°. 27, of eenvoudig 81°, maar dit is niet de draaiing van 
de tweede modificatie; die draaiing is -1-53°. Een draaiing van 81° 
ontstaat, wanneer de twee modificaties van 117°. 5 en -1-53° met 
elkander evenwicht maken. En dit evenwicht ontslaat zoowel wan- 
neer men van a als van y uitgaat. In beide gevallen ontstaat een 
mengsel met een rotatievermog’en van 81°. 
Het is wellicht nuttig om hetgeen hier voor d-galactose in het midden gebracht 
werd. ook voor de zooveel meer gebruikte d glucose onder het oog te zien. 
Tanret onderscheidt .3 vormen van d-glucose, een a-vorm met [a]i) = 106°, 
een /?-vorm met [a]j) = 53°, en een y-vorm met [a]^ = 19°. Zoowel de a als de 
y-vorm vertoonen na oplossing in water ten slotte een rotatie van 53°. Tanret’s 
/? vorm moet, zooals de onderzoekingen van Roux e. a. geleerd hebben en thans 
wel algemeen aangenomen wordt, als een evenwicht van « en y worden aange- 
zien; /? is dus geen zelfstandige modificatie, doch slechts een mengsel Maar nu 
leest men het volgende: er bestaan 2 modificaties van glucose, de a- en de /J-vorm, 
en dan voegt men er niet zelden aan toe: de a vorm gaat in den /?-voim over. 
Hoe kunnen zij, die zeggen, dat hier een evcnwichtsreaclie aanwezig is, dun spreken 
van een evemvkht tusschen <x en /3? Zeide men, de a gaat gedeeltelijk in den 
/?-vorm over, dan zou men duidelijk zijn. 
Bij Holleman vindt men in zijn bekend leer boek over Organische Chemie, 5e dr., 
1912, p. 3ü0, de zaak al weder anders voorgesteld. Deze spreekt ook van een 
a-vorm van 106°, een /?-vorm van 19° en een y-vorm van 53°. Deze y-vorm is 
volgens hem een mengsel van « en /?. Wat bij Tanret y is, noemt Holleman dus /?. 
Men vraagt zich af, wat de oorzaak is, dat men zich aan de nomenclatuur van 
Tanret niet gehouden heeft. Nadat Emil Kischer geleerd had kunstmatige glm osiden 
te bereiden, *) toonde hij aan, dat van ieder gliicosied stereoisomere modificaties 
beslaan : de eene werd aangetast door biergist (invertine) en de andere door 
emulsine. Ter onderscheiding noemde hij de eerste het a glucosied en het tweede 
het /?-glucosied, en de daaraan beantwoordende glucose-vormen ex.- en /?*d glucose *) 
Het is aan die nomenclatuur, dat de latere schrijvers schijnen te hehben 
vastgetiouden. Daartoe bestond in zooverre aanleiding, dat wanneer er slechts twee 
vormen beslaan, het minder rationeel schijnt, de tweede y te noemen. Toevalliger- 
wijze komt hetgeen E. Eischer /? noemt, overeen met hetgeen Tanret tezelfder 
tijd met y betitelde. 
') Emil Eischer, Ber. d. D Chem. Ges. 26, 2400 (1893). 
!) Dezelfde, Ber. 27, 2985, (1894); 28, 1145, (1895). 
3) Vergel. ook E. Eischer, Z. f. physiol. Chemie 26, 60, (1898). 
