335 
male lichaam, dezelfde doorstroomingsvloeistof blijft circuleeren ; in 
onze proeven keert de uit de vena renalis vloeiende oplossing niet 
meer in de arteria renalis terug. 
Maar wat zou dan wel de oorzaak zijn, dat in het normale orga- 
nisme de urine niet altijd galactose bevat, d.w.z. die moditicatie, 
waarvoor, naar onze voorstelling, de nier permeabel is? Is het 
misschien juist deze vorm, die voor den opbouw van de cerebrosiden 
gebruikt wordt? Dit zal nog door verdere onderzoekingen moeten 
uitgemaakt worden. 
Ten slotte schijnt het, alvorens de galactose te verlaten, interes- 
sant, nog met een enkel woord de aandacht er op te vestigen, hoe 
gering het verschil in structuur van den «- en y-vorm is, waaraan 
het al of niet geretineerd worden gebonden is. Dank zij vooral de 
onderzoekingen van Emil Fischer (l.c.), Alberda van Ekenstein, 
Bökseken^), waarmede ook die van Bourquelot’) overeenstemmen, 
moet men, eenigszins in afwijking van de gebruikelijke opvatting wet 
aannemen, dat de structuurformules van de beide galactosevormen 
zich op de volgende wijze laten uitdrukken. 
; H-C-OH 
H-C—OH 
OH- 
C— H 
H-C-OH 
I 
CH2OH 
«-d-galactose. 
Uit deze formules blijkt, dat hier mutatis mutandis de retentie 
uitsluitend afhangt van de onderlinge plaais van de OH en H aan 
het eerste asymmetrische C-atoom. 
De yartieele retentie van l-xylose. 
De gedachte aan de in de vorige paragraaf gegeven verklaring 
van de partieele retentie der galactose-oplossing was bij ons opge- 
h Böeseken, Verst. Koninkl. Akad. v. Wetensch., Zittingsversl. van 29 Juni 
1912; 25 Maart 1916. 
*) Bourquelot, l.c. 
