336 
komen, toen waargenomen werd, dat ook xylose-oplossingen een 
partieele retentie ondergingen. Want in overeenstemming hiermede 
staat het feit, dat evenals uit galactose-oplossingen, ook uit xylose- 
oplossingen door Tanuet twee modificaties konden afgescheiden 
worden. Ook van xylosen heeft Emil Fischer twee glucosiden, of 
beter gezegd, twee xylosiden kunnen afscheiden, een «- en een 
iï-vorm, bijv. : 
CH2OH CH2OH 
«-melhyl-l-xyloside ^-methyl-l-xyloside, 
waarvan de eerste alleen door invertine wordt omgezet en de tweede 
alleen door emulsine en die door Fischer met « en werden aan- 
geduid. Deukt men zich de CH, vervangen door H, dan ontstaat 
weer n- en fi-xylose. 
Gelijksoortige proeven als voor galactose werden dan ook voor 
1-xylose verricht. AVij laten een tabel volgen, die bedoelde experi- 
menten bevat. (Zie tabel 111). 
Uit deze tabel blijkt, dat de 1-xylose evenmin als de d-galactose, 
volkomen tegengehouden wordt. Steeds gaat het grootste gedeelte 
door de glornerulusmembraan heen, een procentisch grootere hoeveel- 
heid echter, dan bij de galactose het geval was. Gemiddeld woi’dt 
van de 1-xylose, aangewend in concentraties, waarbij de afscheiding 
van kunstmatige urine niet lijdt, tusschen 7» V4 tegenge- 
houden. 
Nu vindt men bij von Ltppmann 7 voor de rotaties der 1-xylosen : 
Begiiidraaiing -|~ "^8°. einddraaiing -j- J9^. De «-vorm draait dus 
-|- 78°, de i^-vorm is evenwel nog niet geisoleerd, en dus is niet uit 
te maken, in hoeverre deze mede de einddraaiing -j- J 9° beinvloedt. 
Ook voor xylose is dus hieruit niet af te leiden, Avelke modificatie 
door de nieren wordt tegengehouden en welke doorgelaten. 
Dat de glomei-ulusmembraan het vermogen bezit een doorgaande 
en niet doorgaande suiker als het ware gelijk een zeef quantitatief 
7 Von Lipuann, Chemie der Zuckerarten. 
