363 
geenszins vast; op grond hunner chemische en physische eigenschap- 
pen worden hun meestal de volgende formules toegekend : 
H— C-CH, H,C— C— H 
II II 
H— C— COOH H— C— COOH 
crotonzuur isocrotonzuur 
H— C— CH, 
H,C— C— H 
H.C— C— COOH 
tiglinezuur 
H,C— C-COOH 
angelikazuur 
H— C~(CH,) — CH, H.C— (CH,),— C— H 
H-C— (CH,),— COOH 
elaïdinezuur 
H— C— (CH,),— COOH 
oliezuur 
H— C— (CH,),— CH, H.C— (CH,),-C-H 
H—C— (CH,). - COOH 
brassidinezuur 
H-C— (CH,)..— COOH 
erucazuur 
Van al deze zuren was de zuiverheid door zoi'gvuldige titraties 
met barietoplossing en eventueel door bepaling der dissociatiekonstante 
gekontroleerd. 
De kultuurvloeistof bestond steeds uit leidingwater, waarin was 
opgelost ijVVo KH,PO., aVVo MgSO„ Tw’/o FeCl, en rèo Vo MnSO,. 
Als stikstof bron werd toegevoegd hetzij Vo Am,SO<, hetzij - 2 VV 0 
KNO,; op de resultaten maakte dit geen verschil, gelijk uit de des- 
betreffende proeven bleek. 
Aan deze vloeistof werd nu toegevoegd \ "/o van het te onderzoeken 
zuur, benevens een overmaat CaCO. ; vervolgens werd gedurende 
10 min. bij 110° gesteriliseerd *). Van alle zuren werd dus het 
Ca-zout onderzocht; dat deze zouten vaak weinig in water oplos- 
baar zijn doet hier niets ter zake; immers de aantasting door de 
schimmels gaat zeer langzaam en de oplossing blijft dus altijd wel 
met het Ca-zout verzadigd. Een overmaat CaCO, werd aangewend 
met het doel eventueel bij de assimilatie door afbraak ontstane 
nieuwe zuren te binden en zoodoende de vloeistof steeds zooveel 
mogelijk neutraal te houden. 
’) Bij deze hooge temperatuur is een gedeeltelijke omlegging van sommige dezer 
zuren in hun stabiele stereoisomeren niet ondenkbaar. Proeven werden daarom ge- 
nomen, waarbij het zuur ten slotte aan de van te voren gesteriliseerde kultuur- 
vloeistof + krijt werd toegevoegd, waarna nog een oogenblik werd opgekookt. De 
dus verkregen resultaten kwamen met de langs den bovenbeschreven weg verkre- 
gene overeen. 
