Dierkunde. — De Heer J. F. Van Bemmelen biedt eene mede- 
deeling aan over; ,,De vkugelteekening der Chaerocampmen” . 
In een Monographie, toegevoegd aan het Zeitschrift für wissen- 
schaftliche Inseklenbiologie van Chr. Schröder te Husurn, waarvan 
de eerste aflevering mij onlangs gewerd, behandelt Dr. F. Denso, de 
bewerker der Palaeairtisclie Sphingiden in Seitz’ Macrolepidoptera, 
de tot nu toe bekend geworden vlinderhj'briden, en begint die bewer- 
king met beschouwingen over de vleugelteekening der Celerio-soorten. 
Hij zegt daarvan op blz. 1 : 
,,Eingehende Untersuchungen tind theoretische Betrachtungen, die 
naher ins Auge zu fassen hier zu weit führen würde, zeigen deut- 
lich, dass die Zeichnungeu (und Farbungen) aller Celerio-Falter sich 
leicht und zwanglos von einer Urform ableiten lassen, die von der- 
jenigen, wie sie heute noch die alteste Celerio-Art O. oder 
aber lineata (wenn man sich die weissen Adem wegdenkt) aufweisen, 
nur sehr wenig abweicht. Es sei hierbei bemerkt, dass die Urzeich- 
nung dei' Celerio-arten der der nachstverwandten Pergesa-arten sehr 
nahe steht”. 
Het is zeker te betreuren, dat Dr. Denso niet heeft kunnen besluiten 
om zijn ,, grondige onderzoekingen en theoretische beschouwingen” 
over de onderlinge phylogenetische verhouding tnsschen de verschil- 
lende Celerio-soorten in bijzonderheden mee te deelen. Nu moeten 
wij de redenen, waarom hij juist zygophylli en lineata voor de 
(phylogenetisch) oudste soorten houdt, uit enkele in den tekst zijner 
verhandeling verstrooide opmerkingen trachten af te leiden. 
Onder deze omstandigheden meen ik ei‘ de voorkeur aan te mogen 
geven, mijne eigene opvattingen onafhankelijk van Denso’s beschou- 
wingen mee te deelen, en daarna te trachten over de gevolgtrek- 
kingen van laatstgenoemde een oordeel uit te spreken. 
Mijns inziens dan kan slechts door de vergelijking met andere 
Sphingiden, in ’t bijzonder Chaerocampinen, een juist inzicht in het 
vleugelpati'oon der Celerio-soorten verkregen woi'den, en blijkt daarbij 
duidelijk, dat dit patroon een sterk gewijzigde variant van de gemeen- 
schappelijke grondteekening der Heterocera-vleugels is, waarbij de 
oorspronkelijke ook bij hen aanwezige zeven dwarsbanden op de 
bovenzijde van den voor\ leugel grootendeels door de F-diagonaal- 
teekening (zooals ik mijn vorige mededeeling over de vleugelleeke- 
