381 
ning der Saturninen ') de schuin van voor-buiten naar achter-binnen 
loopende lijnenteekening noemde) is uitgewischt. Daaruit volgt, dat 
naar mijne overtuiging die Chaerocampinen de oorspronkelijkste tee- 
kening hebben behouden, bij welke de F-diagonaal-baan den gering- 
sten invloed op de dwarsbanden heeft uitgeoefend. Dit nii is volstrekt 
niet het geval bij Celerio zygophylli en lineata, maar integendeel bij 
Pergesa {Deilephila, Metopsilus) porcellus, en eveneens nog veel dui- 
delijker bij Berutana {Metopsilus) syriaca. Hier ziet men op den 
voorvleugel een dwarsbandenteekening, welke met die van Smerin- 
thus populi een opmerkelijke overeenkomst vertoont, al zet zij zich 
ook niet noemenswaard op den achtervleugel voort. Van de T^-dia- 
gonaalteekening is slechts aan de vleugelspits een aanduiding, en wel 
in den vorm van de voorste-buitenste-driehoekvlek, die zich als een 
donkerbruin naar achteren toe lichter en smaller wordend recht- 
hoekig-driehoekig veldje van den voorrand af uitstrekt en door het 
reeds meermalen bij zoo talrijke vlindervormen opgemerkte schuine 
lichte lijntje wordt afgescheiden van den convexen maiginaalvlek 
(Band 1). Ook de achter-buiten-driehoekvlek is goed ontwikkeld, en 
door een afstand van drie tusschen-adervelden van de voor-dito 
gescheiden, in welke velden zich slechts flauwe sporen van donkere 
vlekken vertoonen. 
Bd. II is volledig en scherp, Bd. III daarentegen uiterst flauw, IV 
is een breede donkere baan, die naar builen toe geleidelijk uit\ loeit 
ovei' het gebied waar III had moeten liggen, als hij zichtbaar was, 
naar binnen toe daarentegen zeer scherp is afgegrensd. V is tamelijk 
duidelijk, maar bereikt den achterrand niet, VI is door een flauw 
golflijntje even gemarkeerd, VII niet kennelijk waarneembaar. Op 
de bovenzijde van den achtervleugel is slechts een breede donkere 
randzoom en een wortel-verdonkering te \inden. 
Aan den onderkant vertoont zich het gebruikelijke patroon, n.1. 
een teekening, die op vóór- en achtervleugel gelijk is en in ver- 
gelijking met den bovenkant gereduceerd, bestaande uit een duide- 
lijke marginaalvlekken-zoom, die naar binnen toe door een grillige 
kartellijn wordt begrensd, en verder uit de banen II en III (-f- IV ?), 
vertegenwoordigd door bruine lijnen op een lich teren grond. 
Van het syriaca-pd^iroon laat zich de teekening van porcellm 
\Tij gemakkelijk en met groote mate van waarschijnlijkheid afleiden. 
Immers alle zeven dwarsbanden zijn in de streek van den voor- 
rand des voorvleugels duidelijk te onderscheiden, terwijl 1, II en III, 
dus de buitenste of distale, tot aan den achterrand doorloopen. Dat 
1) Verslagen der K. Ak. v. Wet., Afd. Wis- en Naluurk., Deel XXVIl, 1919, 
p. 1368. 
