384 
voorkomt, tot een met mijne inzichten overeenstemmend besluit, 
daar hij het somtijds optreden eener donkere lijn over ’t midden van 
den vleugel (welke lijn hij fa' noemt, en die volgens hem parallel 
aan zijn middenbaan am zou loopen) als een atavistisch verschijnsel 
beschouwt. Deze lijn nu kan moeilijk anders zijn dan Bd. III van 
porcellus, zoodat haar voorkomen ra.i. terecht als een terugkeer van 
een element der oorspronkelijke teekening mag worden opgevat. 
Trouwens deze mij onverklaarbare verwarring en tegenspraak in 
opvattingen meen ik op meerdere plaatsen in Denso’s beschouwingen 
te bespeuren. Bij de beschrijving der ImeataAeekenmg zegt hij ; 
,,Meine Untersuchungen führten mich dazu anzunehraen, dass 
lineata und gewisse zygophylli-¥a\{QY eine der ursprüngliciien Celerio- 
zeichnung sehr nahestehende zeigen. In der Tat, wenn wir die 
Umrisse der /möata-Zeichnung anfertigen, so umschliessen diese voll- 
kommen die Zeichnungselemente aller übrigen Celerio-arten, so dass 
diese letzteren aus der mehr oder weniger weitgehenden Reduktion 
der ursprünglichen Zeichnungsanlage entstanden zu sein scheinen. 
Fig. 2 moge dies erlautern”. 
Die figuur nu laat ons zien, hoe bij lineata behalve de lichte V- 
diagonaal enkel nog een buitenrandsband (I) is te onderkennen, zoo- 
dat van de oorspronkelijke teekening zoo goed ais niets is over- 
gebleven, terwijl daarentegen bij euphorbiae langs, den voorrand 
overblijfselen van minstens vier dwarsbanden, zij het ook slechts in 
den vorm van geïsoleerde vlekken, aanwezig zijn. Op Denso’s wijze 
redeneerend, zou eenkleurigheid de oorspronkelijkste toestand van 
