389 
bandpartij, die in de strook van III aan dien voorrand begint, maar 
zoo schuin buitenachterwaarts loopt, dat het gebied van III als ’t 
ware naar dat van II wordt opgebogen. 
Iets dergelijks ziet men ook bij een andere Sphingiden-soort, wier 
voorvleugelpatroon met dat. van nerü merkwaardig veel punten van 
overeenkomst vertoont, n.1. Dillina tiliae. Hier doet zich het bedoelde 
verschijnsel aan ’t voorste stuk van den buitenrand der donkere 
mediaanbaan voor, die het voorvleugelviak op zoo kenmerkende wijze 
in een binnen- en buitenveld bieekt, en die zelf ter hoogte van de 
tweede cubitaalader volledig of bijna volledig iji een grooter vóór- 
en een kleiner achterstuk is verdeeld, door een insnoering, die in 
plaats en karakter overeenkomt met het bovenvermelde witte zigzag- 
lijntje van neriï. 
Van de gegrondheid der hier ontwikkelde opvatting der neriï- 
voorvleugelteekening wordt men vooral overtuigd, wanneer men haar 
vergelijkt met verwante soorten, b.v. hypothous (Moore Lepidoptera 
Cejlon PI. 83., Cramer Pap. Exot III. pl. 285 D., Seitz X 63a2), 
layardi (Moore Pl. 84, Seitz 63a''), protrudens (Novara Exp. Zool. 
II 2 Taf. LXXVI, 7, Seitz X 63. b. 2), angustans (Nov. Exp. Zool. Bd. 
II 2), placida (Seitz X 63. a 4). 
Het allermerkwaardigst scliijnt mij in dit opzicht' en ver- 
wanten {miskini, anceiis, sericeus, cinerea), waar de ^zeriï-teekening 
voor een deel als ’t ware staat geprojecteerd op het patroon van 
Smerinthus populi, welke laatste er om zoo te zeggen doorheen- 
schijnt. 
Groningen, October 1919. 
26 * 
