394 
ƒ 
+ i 
dh 
a — i X h 
n 
Vv^ 
u 
ilxcosf^ C^tu = {Iy) 
( 2 ) 
-I 
hierin is J. de functie van Bsssel van de orde nul. 
4 7ï sin rp 
Bedenken we, dat >e = , dan is, voor het geval dat aan de 
relatie van Bragg 
voldaan is, 
2d sin (p = nX 
2 Ji n 
X — 
d 
(3) 
Zooals bekend is, is de functie reëel voor reëele waarden van 
het argument en oscilleert tusschen afnemende positieve en negatieve 
grenzen ') en gedraagt zich dus als ,, gedempte” sinusfunctie. Dit 
beteekent hier, dat de resulteerende straal in phase is of 180° in 
phase verschilt met den aan het vlak h teruggekaatsten straal. De 
absolute waarde van (2) is behalve voor het argument 0 steeds 
kleiner dan 1 ; de beweging der electronen houdt dus een verzwak- 
king van het teruggekaatste Röntgenlicht in. Het experiment eischt, 
dat het spectrum van de orde door terugkaatsing aan h en h' 
verdwijnt. Dit gebeurt strikt genomen als 
3J„(Zx) + l = 0 (4) 
aangezien b 3 maal zooveel electronen bevat als h' . 
De kleinste waarde van l, die aan (4) en (3) voor n = 2 voldoet 
is 0,258 d. Neemt men met Bragg f/=2,03.10~® c.M. dan is 
/ = 0,524 10“® cM., hetgeen voor den straal van den electronenring 
ongeveer r = 0,56, 10“® c.M. zou geven, welke waarde men niet 
als a priori onmogelijk kan uitsluitend). Van belang is hierbij, dat 
(4) onafhankelijk is van de golflengte der gebruikte Röntgenstralen. 
Nu is het niet mijn bedoeling veel waarde te hechten aan de be- 
rekening van den straal van den electronenring. 1’en eerste niet, 
omdat mijn veronderstelling (gelijkmatig doorloopen cirkelbaan) te 
schematisch is. Ten tweede is het niet waarschijnlijk, dat Debije en 
ScHERRER een intensiteit zouden hebben kunnen constateeren, die 
beneden een 100®'® van die van het spectrum 1® orde bleef. Dit 
geeft in het boven geschetste geval globaal genomen voor r o.a. 
alle waarden van 0,52 tot 0,62 10“® c.M. en ook van 0,70 tot 
0 Voor grafische voorstelling en tabellen van deze functie zie: Jahnke u. Emde, 
Funktiontafein p. 110 e. v. 
Als we alleen in rekening brengen de ladingen van de twee betreffende kernen 
(als viervoudige lading) en van alle storingen afzien, dan heeft volgens Bohr een 
éénquantige ring van 2 electronen een straal van ongeveer 0,75 10—8 c.M. 
