400 
2 kranen : de een vlak bij den cjlinder, de ander bij de hoofdbuis 
naar den gashouder. 
De lieele cjlinder liangt in een drievoet en is daarvan geïsoleerd 
door middel van barnsteenen stiftjes. 
De punt van de glazen uitvoerbuis bevindt zich op rfc 1 M. boven 
een grooten glazen bak, het opvangreservoir, waarin, steunend op 
een paar blokken, een zinken plaat. Deze is geleidend verbonden 
met den metalen cjlinder. 
Het opvangreservoir is op zijn beurt weer van de omgeving geïso- 
leerd, doordat het staat op een paraffineplaat met 4 barnsteenen 
pootjes. 
Het geheel is geleidend verbonden met een geaarden electroscoop. 
Op deze wijze zijn dus de cjlinder, het opvangvat en de electros- 
coop onderling geleidend verbonden en tegelijkertijd alle drie van 
de omgeving geïsoleerd. 
De druk in de luchtpomp en den gashouder, gecontroleerd door middel 
van een manometer, wordt op 2 atmospheren gebracht, de cjlinder 
gevuld met 1 Liter der te onderzoeken vloeistof, en de beide kranen 
in de toevoerbuis geopend, waardoor de vloeistof in den cjlinder 
onder 2 atmospheeren druk komt te staan. Wordt nu de onderste 
kraan geopend, dan stroomt de vloeistof onder krachtigen druk uit 
het glazen buisje en treft onder een hoek van 90° de daaronder 
gelegen zinken plaat. Hierbij ontstaat, al naar gelang van den aard 
der vloeistof, positieve of negatieve electriciteit en de electroscoop 
slaat uit. 
De uitslag, dien de electroscoop na 1 minuut doorstroomen van de 
vloeistof vertoont, wordt als maat voor de watervalelectriciteit 
genomen. 
Daar het heele toestel een tamelijk groote capaciteit bezit, begint de 
electroscoop pas uit te slaan, als deze capiciteit is opgeladen, wat bij 
de verschillende vloeistolfen verschillend lang duurt. Daarom wordt 
het aftikhorloge eerst in werking gesteld, als de electroscoop begint 
uit te slaan, en van dit oogenblik af een volle minuut doorstroomd. 
Tijdens het onderzoek wordt de onderzoekkamer goed gelucht, 
daar de luclit in de kamei' ook geladen wordt, en wel in tegen- 
gestelden zin, als de vloeistof. Deze luchtlading zou dus bij volgende 
proeven de vloeistofoplading kunnen tegenwerken. 
Bovendien wordt het opvangvat bedekt met een kleinmazig 
ijzergaas, met een centrale opening, waardoor de straal heenvalt. 
Dit gaas dient, om de weggeslingerde vloeistofdrupjes en mogelijk 
ontstaand schuim tegen te houden, terwijl de uiterst fijne nevel 
ongehinderd zich in de omgevende lucht kan verspreiden. 
