425 
2. Bepaling van de caïciumionen- concentratie in physiologische zout- 
oplossingen. 
In een oplossing van de samenstelling: NaCl 0,7 7„, NaHCO, ± 
0,18 KCi 0,02 en CaCl, 6 aq. 0,040 “/„, die een zekere, niet 
precies bekende koolzuurspanning bevatte, was de waterstof ionen- 
concentratie 0,3.10~^ (bepaald met neutraal rood volgens Sörensen) 
en de bicarbonaat ionenconcentratie 0,02 N (bepaald door titratie met 
0,01 N. HCi en raethjloranje. 
Hieruit volgt voor de Calcium ionenconcentratie 
^ 0,3 . 10 -7 
[Ca ] = 350 — — = 20 mg. per L. 
Experimenteel ontstond een Ca C, O, troebeling bij een oxalaat- 
concentrafie van 0,1 millimol. Hieruit volgt een 
[Cd ] van 0,055 : 0,1 = 0,55 m.M. — 22 mgr. per L. 
In een soortgelijke vloeistof, waarin de [H] echter 0,45 . 10 ~7 
en de [HCOJ = 0,02 N. was, werd de Ca C, 0< nevel gevonden bij 
[C,0;-] = 0,07 mM. Dus: 
[Ca“] = 0.055 : 0.07 = 0,8 niM. = 32 mgr. per L. 
0 45 . 10~7 
Berekend wordt [Ca”] = 350 mM. = 0,75 mM. == 
^ 0,02 
= 30 mgr. per L. 
Bepaling van de calciumionen-concentratie in ultrajiltraat. 
Menschenserum werd gedurende 2 uur in ultrafilters volgens De 
Waard gecentrifugeerd. Door het ultratütraat werd CO, geleid tot 
[HJ = 0,3 . 10 “7 was. (Dit werd vastgesteid door de kleur van neutraal- 
rood in het ultrafiltraat te vergelijken met neutraalrood in een 
phosfaat mengsel volgens Sörensen, dat een [H‘] = 0,3 . 10~7 had). 
Er ontstond een CaC^O^ neerslag bij een [CjO/'l van 0.1 m.M. 
per L. Hieruit volgt een [Ca"J van 0.55 m.M. of 22 mgr. [Ca ] 
ionen per L., zooals dit ook door Rona en Takahashi is waarschijnlijk 
gemaakt. 
Tracht men deze metingen direct in serum toe te passen, dan 
gelukt dit lang niet altijd, doordat de CaCjO^ troebeling in serum 
veel minder duidelijk is en men gehinderd wordt door de normaal 
vaak voorkomende serumopalescentie. 
De enkele malen dat wij in serum een duidelijk omslag punt 
') Arch. Néérl. de phys. 2 530 (1918). 
