470 
bij constante temperatnui' invariant (7’). In dit invariante [P of T) 
evenwiclit kan tnsschen de pliasen . . . Fn eene reactie optreden; 
de lioeveelheden der aan deze reactie deelnemende phasen 
zijn bepaald door (10). De bij deze reactie optredende entropie- 
verandering is door (II), de optredende voluineverandering 
iS’(AP) is door (16) bepaald. 
Van de coëfficiënten P.; . . . zijn eenige positief, andere negatief. 
Zoo lang men hiervoor geen bepaalden regel aanneemt, kan men 
positief en negatief wil leken rig verwisselen. Wij nemen het volgende 
aan. De coëfficiënten der phasen, die bij eene reactie ontstaan, 
nemen wij positief; de coëfficiënten der phasen, die bij de reactie 
verdwijnen, nemen wij negatief. 
Nn is 2{).) de algebraïsche som van de hoeveelheden der phasen, 
die aan de reactie deelnemen; deze is natuurlijk nul. 
ij^Ay) is de algebraïsche som van de hoeveelheid van de komponent 
V die aan de reactie deelneemt ; deze is eveneens nul. Hetzelfde 
geldt voor de andere komponenten. 
Daar de komponent X niet in het invariante (P of T) evenwicht 
vooi'komt, heeft 2{kx) dus een andere beteekenis. Voegt men echter 
aan dit evenwicht een weinig van den komponent x toe, dan ver- 
deelt deze zich tnsschen de // phasen ; deze verdeeling is bepaald 
dooi' (7), zoodat .r, . . . x„ en dus ook i;(A.?;) bepaald zijn. 
Wij denken ons nu eene reactie in het invariante (P of 7’) even- 
wicht; Aj . . . stellen dus de hoeveelheden der aan de reactie deel- 
nemende phasen voor. Als deze phasen nu eens de hoeveelheden 
.r, . . . ,t’n van den nieuwen komponent bevatten, dan zou 2J(Aj;) de 
algebraïsche som zijn van de hoeveelheid van den komponent X, 
die aan deze reactie deel neemt. Wij zullen 2 J(Aa') daarom noemen 
,,de fictieve reactiehoeveelheid van den komponent A”. 
Wij nemen nu een punt op de grenskurve van een veld, b.v. 
punt /< op de grenskurve aó in fig. 1. (XVI). Deze grenskurve stelt 
een evenwicht voor van n — 1 komponenten (nl. de komponenten 
V, X, U . .) in 71 phasen; dus een monovariant evenwicht. In het 
punt h zelf hebben PTy^y^ . . . . enz bepaalde waarden; hetzelfde 
geldt voor de verhoudingen van . A„, die door (10) zijn bepaald. 
Wij voegen nu een weinig van den komponent AT toe ; deze verdeelt 
zich over de //, phasen; deze verdeeling is bepaald door (7). Voor 
een bepaalde waarde van bv. .x\ zijn nu de verhoudingen U(Ax): ^(XH) 
en 2J(Xx): I!(XV) eveneens bepaald. Men kent volgens (12) en (15) 
dus ook {dT)p en (dP) t- 
Is nu {dT)p positief, dan ligt liet veld F rechts van het punt A; 
