496 
grooter getale sterven. Dit resultaat is dan niet in overeenstemming 
met de resultaten van Hirsch *), die meent dat de snelste ontwik- 
keling tot stand komt in de concentratie, die het dichtst bij de 
giftigheidsgrens staat. Men zoude dan in de hoogere concentraties 
eene snellere ontwikkeling verwachten dan in de lagere, wat niet 
gebleken is. Trouwens strekt H[rsch zijne onderzoekingen telkens 
slechts over een kort tijdsverloop (7 dagen) uit, wat met het oog op 
de groote variabiliteit in de ontwikkeling van kikvorschlarven mij 
niet gewenscht voorkomt. Hoewel dus schijnbaar in de oplossingen 
met grooter hoeveelheid uraanzout een giftigheid niet onmogelijk is, 
pleiten de feiten dat vele larven zelfs in aanmerkelijk sterkere 
uraanoplossingen rustig voortleven en zich ontwikkelen en verder 
het ontbreken van uianium in het lichaam tegen het aannemen van 
de giftigheid van het nraninmzout als oorzaak der verlangzaming. 
Mikroskopisch onderzoek van seriesneden van enkele uranium- 
larven, vergeleken met normale larven van dezelfde grootte, heeft 
nog geen verschillen in bouw of ontwikkelingsgraad van bepaalde 
organen, die voor den groei van belang zijn, aan het licht gebracht. 
h E. Hirsch. Die biologische Wirkung einiger Salze. Zool. Jahrbücher Band 34. 
