501 
oppervlakte een transgressie der zee zich heeft doen gevoelen. Zij 
trad in op een oogenbük, dat, zooals uit het bovenstaande blijkt, de 
platten en de daaraan aansluitende schiervlakten reeds sterk waren 
ontwikkeld ten gevolge van de orogenetisclie bewegingen in jong- 
tertiairen tijd. Het doel van dit opstel is voor een der gi-ootste platten 
der aarde aan te toonen, dat het zijn ontstaan dankt aan die opti- 
male condities voor platvorraing, welke intraden na afloop en ten 
gevolge van den plistoceenen ijstijd. 
Invloed van den plistoceenen ijstijd op den stayid van den zeespiegel. 
Wat is de invloed geweest van den ijstijd op den stand van het 
water in de oceanen en dus op den stand van den zeespiegel? 
In plistoceenen tijd — den zoogenaamden ijstijd — moeten de 
ijskappen van groote dikte en uitgebreidheid, die toen een aanzienlijk 
deel van het land op hooge breedten iti en om de poolstreken 
bedekten, en in mindere mate ook de groote fiertivelden en gletschers 
in de bergstreken buiten die poolgebieden, groote hoeveelhec^en water 
uit de oceanen in zich hebben vastgelegd. Het water in de oceanen 
moet tengevolge daarvan ten opzichte van het land bij den aan vang 
van den plistoceenen tijd gedaald zijn. 
Na afloop van den ijstijd, dus aan het eind van het plistoceene 
tijdvak, nam de ijsbedekking in hooge breedten af tot den tegen- 
woordigen toestand. 
Zulks moet tengevolge gehad hebben, dat het verloren water door 
het smelten van de ijsbedekkingen weder aan de oceanen werd 
teruggegeven en deze dus het peil, dat zij voor den aanvang van 
het plistoceene tijdvak bezaten, thans weer ongeveer zullen hebben 
bereikt. Dit wel zeggen, dat van het eind van den plistoceenen 
ijstijd tot op lieden de zee in tropische streken langs alle kusten 
ten opzichte van het land moet zijn gerezen. De zee moet dus 
overal in tropische streken terrein veroverd hebben op het land en, 
waar dit land zich weinig boven den zeespiegel verhief, moet de 
horizontale terreinwinst der zee sedert het plistoceen aanzienlijk zijn 
geweest. Penck ') heeft den invloed van den plistoceenen ijstijd (ge- 
durende andere ijstijden zal hetzelfde hebben plaats gehad) op den 
zeespiegel reeds in 'J882 iielder uiteengezet. Omtrent liet bedrag dier 
schommeling van den zeespiegel kan men van gevoelen verschillen. 
0 A. Penck. Scliwankungen des Meeresspiegels. Jahrb. der geogr. Ges. zu 
München Vil 1882 p. 47. 
In lioofdpunten schijnt mij Penck’s voorstelling onwederlegbaar en zij mag eerder 
een theorie dan een hypothese genoemd worden. 
