onderzeese!) relief en de verspreiding der koraalriffen in verband met 
den plistoceenen ijstijd te beschouwen. 
Het stabiele en het labiele gedeelte van den Oost- Indischen archipel. 
li) den Oost-Indischen archipel kan men twee tegengestelde gebie- 
den onderscheiden, een met opvallend rustig en gelijkmatig onder- 
zeese!) i’elief en een tweede met opvallend onrustig onderzeese!) relief. 
Deze beide gebieden zijn in de nevensgaande scliets (Fig. 1) onder- 
scheiden. Tot de zeeën niet rustig boderarelief behooren de Soenda- 
zee en de Sal)Oe!-bank, tot die met onrustig boderarelief alle overige 
zeeën van den Oost-lndischen archipel. 
Merkwaardig is, dat deze tegenstelling )-eeds in het jaar 1845 aan 
W. Eahi.e *) is opgevallen. Hij noemde het Soenda-plat de Great 
Asiatic bank e)) de Sahoel-bank de Great Australian bank. Hij merkte 
de zeei' gelijkmatige gemiddelde diepte van de zee boven die banken, 
door hem op 30 vaam gesteld, op en vestigde de aandacht op het 
feit, dat het karakter van het land en van de kusten, die die banken 
o)ngeven, ot)deiling overal groole ovei-eenkomst vertoont en sterk 
afwijkt van dat der overige landstreken in den Oost-lndischen archipel. 
Verbeek heeft het eerst in zijn Moiukken verslag*) deze beide 
gebieden geologisch tegenovei- elkaai- gesteld en, uitgaande van eenigs- 
b W. Earle. . On the Physical Structure and Arrangement of the islaiids of 
the Indian Archipelago. Journ. Royal Geogr. Soc. XV. p. 358, 1845. 
Earle zegt 1. c. op pag. 359: 
These banks which extend from the continenis of Asia and Austraüa form very 
remai’kable features in the geography of this part of the world, and, as such, are 
deserving of more attenllon than has hitherto been bestowed upon them, since 
it wilt be found that a!l the counhies lying upon these banks partake of the 
character of the continents to which they are attached ; whüe those which are 
situated on the deep sea which separates them are ail of comparatively recent 
volcanic formation, witli the exceptioo of a few small coral islands, which, in all 
probability, are constructed upon the summits of submerged volcanoes. The depth 
of water on these banks averages about 30 fathoms, deepening rapidly as the 
edge is approached, and shoaling gradually towards the land. It will be seen that 
the one 1 have termed the Great Asiatic Bank extends into the Archipelago from 
the soüth-eastern extreme of Asia to a distance of nearly 1000 miles, in fact to 
within 50 miles of Gelebes, and i strongly suspect that it will be found to extend 
to the south-western extreinity of that island also ; but as there is a space of 
nearly 30 miles across which no soundings have been carried, I have preferred 
reducing the bank to the limits for which we have actual data. 
R. D. M. Verbeek. Moiukken verslag. Geol. verkenningstochten in het 
oostelijke gedeelte van den Ned O.-I. Archipel. Jaarb. v.h. Mijnwezen XXXVll, 
p. 797 en volg. 1908. 
