509 
dat van die beide berggebieden in naar elkaar toegekeerde rich- 
tingen afstroomde, tot eenige groote stroomen. Een dier stroomen 
moet ergens in het gebied, waar thans de Java-zee zich uitstrekt, 
zijn bed gehad hebben en, de schiervlakte naar Oost-Zuidoost ont- 
waterend, zich ontlast hebben in het zuidelijkste gedeelte van de 
straat Makassar. Door een tweeden stroom werd die groote schier- 
vlakte waarschijnlijk naar Noord en Noord-Noordoost ontwaterd in 
de richting van de Chineesche Zee. 
. Het stroomgebied van die twee stroomen moet zeer groot geweest 
zijn, n.1. ongeveer 1.285.000 K.M\ Zij moeten dus wanneer wij een 
regenval aannemen, die met den tegen woord igen overeenkomt ^), 
2.7 M. per jaar, =h 1156 K.M* water naar zee hebben afgevoerd, 
d. i. ongeveer het dubbele, van wat de Missisippi (552 K.M’) afvoert, 
in wier stroomgebied, dat veel grooter is (3.6184.640 K.M’.), de 
gemiddelde regenval gering is en op ruim 52 cM. mag geschat worden. 
Men mag verwachten, dat deze rivieren zich trots hun gering 
verval door hun groote watermassa in de schiervlakte diep zullen 
hebben ingesneden en hun bed tot beneden den zeespiegel zullen 
hebben uitgeschuurd. Zoo met» in aanmerking neemt, wat hieromtrent 
bij andere groote rivieren wordt waargenomen, mag men veilig 
aannemen, dat de geulen van die rivieren in hun benedenloop in 
de schiervlakte minstens 10 — 15 M. diep zullen geweest zijn. 
Na afloop van den ijstijd begon de zeespiegel, naarmate de ijs- 
massa’s op hoogere breedten wegsmolten, geleidelijk weder te stijgen. 
In het Soenda-land werkte thans alles samen voor het intreden 
van optimale condities voor platvorming. Diastrophisrne in tertiairen 
tijd had een periode van sterke erosie en dus snelle ontwikkeling 
van het gradatievlak voorbereid, het terugtrekken der zee bij het 
begin van den ijstijd had door verlagitig van het eindvlak van 
denudatie in denzelfden zin gewerkt, belemmerende factoren voor 
platvorming waren er in het Soenda-land, dat sinds het einde van 
het tertiaire tijdvak stabiel was, niet geweest, dit alles had sameti- 
gewerkt om een gradatievlak, grootendeel als schiervlakte, van 
buitengewone afmetingen te doen ontstaan. En juist toen die toestand 
was ingetreden begon de zeespiegel te stijgen. Zeer nitgestrekte 
landstreken kon de zee bij stijging bij haar gebied inlijven en tol 
plat maken. De Soenda-schiervlakte liep onder, totdat de zee daarop 
de tegenwoordige diepte van gemiddeld 50 Meter had bereikt. 
Aldus o)itslond de tegenwoordige Soenda.-zee en het Soenda-plat, het 
grootste en een der merkwaardigste platten der wereld. 
') Aangenomen is, dat 1/3 van het water, dat in het stroomgebied viel, naar 
zee werd afgevoerd, welke ruwe schatting voor dit geval toelaatbaar is. 
