514 
overal, dus tot op afstanden van 100 K. M, en meer van de naastbij 
gelegen kust, uit slib bestaat. 
Ziet men in de Soenda-zee een verdronken schiervlakte, dan is 
het zeer begrijpelijk, dat de zee, toen zij zacht en allengs, zonder 
het zwakke relief vee! te wijzigen, die vlakte overstroomde, overal 
een bodem van slib vond en dezen tot den haren moest maken. 
Juist die slibbigheid van den bodem en de nog altijd sterke invloed 
van het zoete water der vele rivieren, die in de wordende zee 
uitmondden, belemmerden de snelle verspreiding van zeedieren, met 
name van koralen, en daardoor werd de aard van het bodemslib 
door de mariene invasie weinig veranderd. 
Men mag de slib, die bijna alle loodingen in de Soenda-zee als 
het hoofd bestanddeel van den bodem hebben leeren kennen, beschou- 
wen als een slib of modder, gevormd gedurende de lange periode 
van erosie en fluviatiele sedimentatie, toen de schiervlakte werd ge- 
vormd of ten deele reeds was gevormd. 
c. Geen sporen van opheffing. 
De kusten der eilanden, die de Soenda-zee orageven of er uit 
oprijzen, vertoonen geen sporen van opheffing van eenige beteekenis. 
Zoo men in aanmerking' neemt, dat in streken, waar rifbou wende 
koralen aan de kust leven — en dat geldt voor de Soenda-zee, al 
is deze vergeleken met de zeebekkens der Molukken arm aan rif- 
bou wers — , iedere opheffing van het land (of daling van den zee- 
spiegel) zich bijna onfeilbaar verraadt door he! boven water komen 
en bewaard blijven — althans geruimen tijd — van rifkalken, dus 
door de zoogenaamde opgeiieven koraal-rifFen, dan is het duidelijk, 
dat men het recht heeft uit het ontbreken van zulke kenmerken 
bijna overal aan de kusten van de Soenda-zee, de gevolgtrekking 
te maken, dat in den jongsten geologischen tijd aan de kusten der 
Soenda-zee althans geen negatieve strandverschuiving van eenige 
beteekenis heeft plaats gehad. 
d. Sporen van daling-, verdronken en verzonken rivieren. 
Aanduidingen van daling van die kusten of, wat in dit verband 
hetzelfde is, van rijzing van den zeespiegel, zijn er daarentegen wel. 
De wijze, waarop de groote slibrijke rivieren van Snmatra en van 
Borneo in zee uitmonden, is kenmerkend. Zoowel het ontbreken van 
delta’s als het aanwezig zijn van wijde, trechtervormige mondingen 
— zeer opvallend bijv. bij de Sampit — en van groote diepten in 
den benedenloop der rivieren wijst op positieve strandverschuiving. 
Slechts één rivier, de slibrijkste van alle, de Kapoewas, heeft 
