542 
Kapoewas. 
Mahakkatn. 
Zuid-Borneo. 
Oost-Sumatra. 
West-Sumatra. 
Java. 
Continent. 1 
Gyrinocheilus pustulosus Vaill. 
+ 
4- 
Paracrossochilus vittatus (Blgr.) 
+ 
+ 
Discognathus borneensis Vaill. 
Epalzeorhynchus kallopterus Blkr. 
_u 
+ 
+ 
Crossochilus oblongus (C.V.) 
4 " 
+ 
4- 
4 
M. 
Crossochilus cobitis (Blkr.) 
+ 
4 
+ 
4 
/ 
den Maliakkam of ook uit naburige, eveneens in Straat Makassar uit- 
mondende rivieren bekend. Van de resteerende 6 soorten komen 
slechts 3 of 13 7o ook in Oost-Snmatraansclie rivieren voor en 3 
andere soorten hebben eeji i'uirnere verspreiding. 
Letten v^dj op de goed omgrensde genera dan blijken van de 53 
genera, die den Kapoewas bewonen 20 of 38 "/» b' den Maliakkam 
te ontbreken. Merkwaardig genoeg zijn eciiter van deze 20 genera 
18 wel in de rivieren van Oost-Snmatra vertegenwoordigd. De 
Maliakkam daarentegen bezit slechts 36 genera, waarvan 33 gemeen- 
schappelijk zijn met den Kapoewas, alleen 3 genera ontbreken daarin, 
maar deze 3 zijn van elders niet bekend en zijn voorloopig als 
antochthone vormen te beschouwen. 
Wij komen dns tot het besluit, dat de Kapoewas zijn belangrijk 
grooteren rijkdom aan visschen niet dankt aan antochthone vormen, 
maar aan zulke, die ook in Oost-Sumatra gevonden worden. Zij 
wijzen op een vroegeren sanieuhang met Oost-Sumatraansche rivieren, 
die, zooals boven aangeduid, zijn verklaring vindt in de theorie van 
Ckoi.l-Pbnck. Hierin verschilt de Kapoewas belangrijk van den 
Maliakkam, alhoewel hun oorsprongsgebied in Ceniraal-Borneo, slechts 
weinige uren van elkander verwijderd is. 
Als mijn betoog juist is, moet het ook juist zijn voor andere 
diergroepen wier verspreiding, althans in het plistoceen, verandering 
onderging; niet alleen voor zoetwater- maar ook voor landbewoners. 
Voor de laatsten vormde immers het land der droogliggende Java 
en Zuid-Chineesche Zee de landbrnggen, die de zoogeographie eischt 
voor emigratie en immigratie. 
Dit moge nn in principe juist zijn, de bewijzen daarvoor zijn niet 
