558 
Deze dieren bleken eciiler minder gescliikt daar men te gemakkelijk 
bij de operaties groote bloedingen verkrijgt, die de dieren niet door- 
staan. Ik bepaalde mij toen verder bij de duif. Bij de duif had ik 
maar zelden last van bloedingen bij de operatie, terwijl het mij heeft 
getroffen, hoe goed de dnif ook niet volkomen steriele ingrepen 
verdraagt. Infecties behoorden gelukkig tot de uitzonderingen. (Op 
de eerste reeks van 25 duiven slechts 3 gevallen). 
Wat de proefmethode aangaat, zoo werd ik als vanzelf in de 
banen van Sp.arvoli geleid. Een deel van het ruggemerg w'erd bloot- 
gelegd, de wortels naar behoefte doorsneden, de wond in twee lagen 
(spieren en huid) gehecht. Het is vooral bij mijn latere proeven het 
streven geweest, om bij worteldoorsnijdingen links, zooveel mogelijk 
te werken op de rechter lichaamshelft, om — behoudens de door- 
gesneden linkerwortels — de andere zenuwstammen zoomin mogelijk 
te beschadigen ’). De uitbreiditig van de gevoelige velden werd in 
de volgende dagen door knijpen met een pincet bepaald. Het dier 
wordt dan door een helper vastgehouden — men zorgt voor een 
volkomen rustige, diffuus verlichte omgeving — en de gevoelige 
gebieden met een kleurstof aangestipt. Electrisehe prikkeling geeft 
minder goede uitkomsten. Spakvoli kwam tot hetzelfde resultaat*). 
Van de uitgevoerde proeven; 
Ik heb drie proefreeksen uitgevoerd: i. enkelvoudige doorsnijding 
van 1 of 2 dorsale woidels en daaropvolgende bepaling van het 
ontstane ongevoelige huidgebied; 2. ,,isoleering” van een dermatoom 
tussehen twee ongevoelige hnidgebieden (,,remaining sensibilitj” van 
Shbrrington) ; 3. doorsnijding, achtereenvolgens van een geheele 
reeks dorsale wortels, en bepaling keer op keer van de daardoor 
ontstane uitbreiding van het analgetiscli gebied en de daaraan beant- 
woordende verplaatsing van de grens tussehen voelend en niet-voelend 
gebied (gewijzigde methode van Rossi). De uitkomsten dezer dier- 
proefreeksen zal ik achtereenvolgens bespreken. 
b Prof. VAN Rijnberk maakte mij opmerkzaam, steeds ook de heterolaterale 
lichaamshelft op sensibiliteitsstoornissen te onderzoeken. Dit heb ik dan ook in de 
latere proeven steeds gedaan. Een anaesthetisch gebied aan beide zijden van de 
operatiewond — dan weer eens wat breeder, dan weer wat smaller — - kon 
wel steeds worden vastgesteld. Overigens werden op de heterolaterale lichaamshelft 
geen sensibiliteitsstoornissen aangetroffen. 
Een tandartsen-boormachine bewees uitnemende diensten bij het openmaken van 
het ruggemergskanaal ; vooral ook in het lumbale gebied bereikt men hiermede 
veel sneller zijn doel dan met allerhande knabbeltangen. 
2) De strychnine-isolatiemethode (Klessens, Barenne) geeft bij de duif geen 
uitkomst. Hyperreflectorische gebieden blijven achterwege. 
