564 
gevonden. Twee dagen later werd de eerste thoracale zenuw door-^ 
gesneden. Nu komt er een ongevoelig gebied als tiisschen de lijnen 
1 en 2 is aangegexen. Weer twee dagen later volgt de volgende 
zenuw. De lijn 3 geeft nu de caiidale grens aan. Deze is slechts 
een paar m.m. meer caiidaal dan lijn 2, terwijl 2 en 3 op den rug 
van het dier samen loopen. Na twee dagen wordt de volgende zenuw 
doorgesneden en lijn 4 wordt de caudale grens van het anaestheti- 
sche gebied. Bij doorsnijding van de volgende zenuw wordt lijn 5 
de caudale grens van hot nu langzamerhand tamelijk breede onge- 
voelige gebied. 
Bij opvolgende worteldoorsnijding vindt men dus een 'steeds broeder 
anaesthetisch gebied, al is de breedte-toename bij eiken volgenden 
wortel ook niet constant. 
Beschouwing der met de drie methoden verkregen uitkomsten. 
Uit al onze proeven blijkt, dat de gevoelige wortelgebieden, ook 
bij de duif, op den romp als ononderbroken gordelvormig serieel 
gerangschikte zónes, van de dorsale tot de ventrale middenlijnen 
verloopen. Voor zoover men mag oordeelen uit de enkele proeven 
binnen het gebied der extremiteiten, schijnt het, dat ook hier de 
serieele rangschikking behouden is. In de afbeeldingen van fig. 3, 4 
en 5 ziet meji de caudale grenzen van Th X, Th XI en L 1, en 
de craniale grenzen van L /, L 7/ en L IV gelijkmatig op den 
achterpoot verschuiven, zoodat op de dij, de craniale grens van L 7/ 
ongeveer samenvalt met de caudale van L 1. 
Bij de isoleering van een wortel veld op den romp bleek mij — 
evenals aan Sparvoli — dat de gevoelige zone niet de doi’sale 
middenlijn bereikt. 
De ongevoelige gebieden die gevonden worden bij twee opvolgende 
worteldoorsnijdingen, worden regelmatig breeder naar de ventrale 
zijde toe, al is deze breedtetoename ook niet erg groot. De gevoelige 
gebieden met de isolatiemethode verkregen, worden naar de ventrale 
zijde toe aanmerkelijk breeder. Deze beide waarnemingen zonder erop 
kunnen wijzen, dat de dennatomen bij de duif naar de ventrale 
zijde toe aanmerkelijk in breedte toenemen. Men weet hoe er voorat 
in de latere jaren een kwestie is geweest over het ontstaan van den 
vorm van het dermatoom. De Boer *) heeft getracht waarschijnlijk 
te maken, dat de grootere uitbreiding van het dermatoom aan de 
ventrale zijde met het grooter aantal prikkels in verband moet worden 
gebracht, die de buikzijde van het dier verkrijgt in vergelijking met 
Ó Feestbundel voor Winkler 1918. 
