7 
Zoodra deze wisselwerking der groepen ontbreekt ot' de strnetmir 
veel minder een\ondig wordt, Iiondt onze zekerheid op. 
Besclionwen wij in dit opzicdit het a- en iso-crotonznnr. 
1*. De dissociatie-constanten zijn: «-crotonznur 2 X 
iso- ,, 3,6 X 
Men zonde nn door vergelijking van propionznnr met azijnzuur 
kunnen besluiten, dat een methjlgroep het zure karakter veinnindert, 
zoodat in het n-crotonzmir de methylgroep aan de zijde van de zure 
groep gelegen is; inderdaad is ook het acrylzunr sterker gedisso- 
cieerd dan de beide crotonznren (/t- = 5.6 X en is liet dime- 
thylacrylznnr veel zwakker (rt 7 X 10~® volgens voorloopige metin- 
gen van den heer P. E. Verkade, Proefschrift Noot 2, jiag. 66). 
Ook is het citraconznnr veel zwakker dan maleïneznnr. 
Men moet hier echter toch voorzichtig mede zijn, daar het iso- 
boterznnr iets sterker is dan propionznnr (1.44 tegen 1.31 X 
en de dirnethy Ibarnsteenzuren veel sterker dan hel barnsteenznnr 
(1,9 en 1,3 tegen 0,6 X 10—^) zijn. 
2°. Anhydride- vorming is buitengesloten en kan ons dns niet helpen. 
3". Complex-vorming : Door Hm, mann is aangetoond, dat hel maleïne- 
znnr, het citraconznnr en het allokaneelznnr met kwikacelaat zonten 
vormen, die in natronloog oiilossen en waaruit liij ontkwikking de 
oorspronkelijke zuren niet meer konden worden ternggewonnen ; ei' 
ontstonden dan /l-oxyznren, zoodat B. vermoedt, dat het complexe 
Hg-zonten dezer oxyznren zijn, die aldus gevormd zijn 
HO— CH— COOH 
I 
H C— COO 
1 / 
Hg 
n-Crotonznnr bleef nn eveneens als complex kwikzont in oplossing, 
en kon met alkohol worden neergeslagen. Uit dit zont werd (1-oxy- 
boterznnr verkregen, zoodat ook hieruit voor het gewone hoogsmel- 
tende crotonziinr de cis-contlgnratie werd afgeleid. 
Ten einde aan dit besluit meerdere zekerheid Ie geven hebben 
wij het isocrotonznnr aan dezelfde bewei-king onderworpen en daaiidj 
een basisch onoplosbaar kwikzont verkregen, dat na ontleding met 
H,S een mengsel gaf van iso- en n-crotonznnr. 
In het voorbijgaan moge er op gewezen worden, dal liet n-crotoiizuiir hierbij 
moet ontstaan zijn tijdens de ontkwikking^ daar dit zuur voorzoover het oor- 
spronkelijk in liet isocrotonzuur aanwezig was, als complex in oplossing is gebleven 
(z b.), terwijl H2S hel vrije isocrotonzuur niet of tenminste uiterst langzaam in 
n-crotonzuur overvoert. 
H— C-COOH 
II 
H— U— COOH 
