8 
Het sameiitreffen van de verwachtingen uit de dissociatie-constanten 
met het resultaat der onderzoekingen van Biilmann geeft dus wel 
eenige zekerheid aan de configuratie van de crotonzuren. Hieruit 
volgt, dat de forinuleering dezer complexen vermoedelijk anders is 
dan zooals zij door Biii.mann is gegeven. Deze onderscheidings-raethode 
geldt echter uitsluitend voor de rqi-zuren ; andere aelhyleenderivaten, 
waaronder ook de esters der isomere zuren, zijn op deze wijze niet 
te onderscheiden, omdat zij alle met basische mercuri-zouten com- 
plexe verbindingen schijnen te vormen ‘). 
Van het angelica- en het tigline-zuur kunnen wij uit de dissociatie- 
constanten 5 X en 1 X 10“^ hoogstens vermoeden, dat in het 
eerste een waterstofatoom zich aan de zijde van de COOH-groep 
bevindt, in het laatste de methylgroep. 
De hier gegeven configuraties worden ondersteund door de over- 
weging, dat het meest stabiele zuur datgene zal zijn, waarin de 
relatief-positieve groep zich zoo dicht mogelijk bij de COOH-groep 
bevindt. 
H— C— COOH HOOC-C— H 
II II 
H-C-COOH H-C-COOH 
maleïnezuur Fumaarzuur 
vormt anhydride geen anhydride 
k= 1.2X10-2 9.3 XIO-'* 
complex Hg. zout -|- 0 
stabiel 
CH3-C-H H-C-CH3 
II I! 
H-C-COOH H-C-COOH 
isocrotonzuur x-crotonzuur 
3,6X10-5 2.0X10-5 
0 + 
stabiel 
CH3-C-H H-C-CH 
II II I 
CHa-C-COOH CH3-C-CQ 
atigelicazuur tiglinezuui 
5X10-5 1X10-5; 
stabiel 
Bij het olie- en elaidinezuur heerscht volslagen onzekerheid, omdat 
wij de dissociatie-constanten niet kennen, alleen kan het vermoeden 
uitgesproken worden, dat in het stabiele elaidinezuur de relatief- 
positieve . koolstof keten zich wel aan de zijde van de carboxylgroep 
zal bevinden. 
Bij de cyclische cis-trans-isomeren wordt de beteekenis van de 
cis-trans gelegen groepen ten opzichte van den ring geringer naar- 
mate deze laatste grooter wordt; de opvatting van v. Baeyer, 
dat de hoek, die de affiniteits-richtingen der trans-gelegen groepen 
ten opzichte van elkander maken, bij de ringverwijding kleiner 
wordt, is niet onjuist; v. Baeyer leidt deze afname echter af 
uit steiTSche overwegingen en dan kan zij niet heel veel te beteeke- 
nen hebben en daarmede gaat de zekerheid onzer beslissingen over 
de contiguraiie nog meer achteruit. Hier krijgen wij nu echter de 
zeer gelukkige omstandigheid, dat de trans-verbindingen veelal 
i) B. 33 1340, 1641, 2692, (1900); 34 1385, 2906 (1901) 35 2571 (1902); 43 
568 (1910). 
