42 
een uit stalen stangen en buizen opgetrokken toren. Op die wijze 
werd bereikt dat de scherpte van het zonnebeeld minder schade 
leed door luchtdwarrelingen, dan het geval was in zijne vroegere 
instrumenten van ander type, met horizontale ligging van de kijkeras. 
Maar in ons geval zou zulk een \'rij-slannde toren onpraktisch 
zijn geweest. Wegens de ligging toch van ons instituut in een stad 
moest zeer bijzondere zorg worden besteed aan het beperken van 
den schadelijken invloed der bodembewegingen. Daarom werd de 
nieuwe vleugel van het laboratorium in zijn geheel tot de voor den 
kijker benoodigde hoogte opgetrokken en buitengewoon stevig gecon- 
strueerd ; de twee-steens muren zijn verbonden door drie gemiddeld 
20 c.M. dikke vloei’en van gewapend beton, door zware beton- 
balken gesteund. Zoo is op een grondvlak van 7 X ^4 een sterk 
blok van 15 M. hoogte ontstaan, waarvan de zuidelijke helft voor 
astrophysica bestemd is, en dat nu wel is waar als geheel moet 
deelnemen aan de trillingen van den bodem, doch weinig of niet 
aanleiding geeft tol het ontstaan van bewegingen met grootere 
amplituden als gevolg van elastische vervorming zijner onderdeelen. 
De coelostaat-inrichting, die ruim 1400 KG. weegt en op den 
bovensten cementvloer met ingemetselde bouten bevestigd is, staat 
daar ongeveer even vast als op den beganen grond. Boven een 
opening van 330 ni.M. middellijn in dien vloer bevindt zich het. 
kijker-objectief, vertikaal verschuifbaar binnen een, eveneens vast- 
gemetselde, korte gietijzeren buis. Door openingen van gelijke 
gi-ootte in de beide andere cementvloeren bereikt de lichtbundel 
het spectroscopisch laboratorium, waar, ter hoogte van 1,10 M. 
boven den houten vloer, een zonnebeeld van ongeveer 120 m.M. 
middellijn gevormd wordt, juist 13 M. beneden het objectief. (Zie 
de afbeelding op blz. 44). 
Het gebouw zelf doet dus in zekeren zin dienst als kijkerbuis; 
maar het was toch nog noodig den lichtweg over die geheele lengte 
van 13 M. door een bordpapieren koker te omhullen, daar anders, 
wegens temperatuurverschillen tusschen de boven elkander liggende 
vertrekken, steike luchtstroomen zouden gaan door de openingen in 
de vloeren, waardoor de scherpte van het beeld zeei- zou hebben 
geleden. Het onderste deel van den koker wordt gevormd door een 
glazen cylinder, die in een vilten verpakking Oj) en neer geschoven 
kan worden en wiens vlak geslepen onderrand nauwkeui-ig sluit 
op liet montuur van de lens L^). Deze inrichting veroorlooft, van 
alle kanten het zonnebeeld waar te nemen, terwijl de kijkerbuis 
‘) Üe functie van deze lens zal aanstonds worden loegelicht bij de beschrijving 
van den spectrograaf. 
