50 
lijnen, en men kan het bedrag der draaiing om « 6 zoo kiezen, 
dat de vei'plaatsing een weinig grooter is dan de lengte van het 
gebezigde deel der primaire spleet. Er vertoonen zich dan twee 
gelijke spectra dicht onder elkander in het gezichtsveld, ieder met 
de helft van de oorspronkelijke intensiteit. 
Beweegt men vervolgens den reep 11 , dan verschuift één der 
beide spectra in de richting der dispersie. Men is derhalve in de 
gelegeidieid, spectraalplaatsen van willekeurig te kiezen verschil in 
golflengte, in elkanders verlengde te brengen. 
Twee deelen der secundaire spleet van den spectroheliograaf laten 
dus nn twee vei-schillende lichtsoorten door, en deze teekenen vol- 
komen gelijktijdig ieder haar kenmerkend spectroheliogram op de 
fotografische plaat. 
