59 
Door wijziging- van de snaarlengte alleeji kunnen wij geen invloed 
uitoefenen op de voltgevoeligheid, wanneer de instellingslijd gegeven 
is; blijft deze laatste onveranderd, dan zal alleen een dunner maken 
van de snaar de voltgevoeligheid verhoogen. 
Ten slotte moeten wij nog opmerkzaam maken op een andere 
mogelijkheid om de voltgevoeligheid nog een weinig te verhoogen. 
Denken wij ons weei- een volkomen ontspannen, doch aan de uit- 
einden geklemde dunne staaf. Wordt deze gelijkmatig over de geheele 
lengte door een gewicht P belast, dan geldt formule (2). Belasten 
wij echter alleen het midden van de snaar met het gewicht P, dan 
wordt de doorbniging juist 2 maal grooter: dan geldt namelijk de 
formule 
P I 
EI 19: 
(17) 
Indien wij dus de snaar waarop de zijdelingsche druk Hil in het 
magnetisch veld H' werkt brengen in een magnetisch veld van 
geringe hoogte I doch van een zoodanige grootere sterkte H' dat 
dan verkrijgen wij de verhoudingen die door formule (1 7) 
worden gegeven, althans tennaastebij. De vergrooting van de xeld- 
sterkte zal in ’t bijzonder bij spaniungsmeting, waar de veldsterkte 
slechts van de orde van 50() Ganss is (zie tabel III en IV) geen 
enkel praktisch bezwaar Ojdeveren. Daarentegen vergrooten wij 
daardoor den dempingsfactor in formide (9), die bij 1= I ongeveer 
0.5 bedi'oeg, tot ongeveer 1. De dempingsfactor wordt dus twee 
maal grooter, zoodat wij het magnetisch veld | '2 maal zwakker 
moeten maken. Ten slotte wordt de voltgevoeligheid dan slechts 
1.4 maal grooter. Dit middel zal bij zeer dunne snai-en wel nimmer 
toegepast kunnen worden, althans bij de bestaande galvanometer- 
modellen. Bij het gebruik van dikkere metaalsnaren b.v. zilver van 
16.5 p of koper van 15 p verdient het aanbeveling. 
