72 
keukenzoutstadiiim ontbreekt bij het salicylzuur geheel, terwijl de 
ladingscurven van dit zuur met en zonder suiker in de buurt der 
nullijn eenigen tijd samenvallen (evenals dit bij salieylas natricus 
het geval is), om daarna een positief suikereffect op te leveren. 
Met het oog op deze uitkomsten kwam het ons wensehelijk voor 
na te gaan, of er ook andere stoffen zijn, die in verschillende con- 
centraties ladingen van tegengesteld teeken aanbieden. Wij kozen 
daartoe de in water oplosbare zuren uit de vetzurenreeks. De 
alkoholen dezer vetzuren gedragen zich ') hoogst eenvormig. Van 
alle is de lading der oplossingen, voor zoover deze een lading 
geven, positief. Bij aethyl- en propylalkohol begint zij bij sterker 
concentraties dan bij butyl- en aniylalkohol * *), zooals reeds vroeger 
in het physiologisch laboratorium bij het bestudeeren der ladingen 
van homologe reeksen is vastgesteld ; door keukenzout worden al 
deze ladingen versterkt, en wel des te meer, naarmate de concen- 
tratie van het NaCl grooter genomen werd. 
De vetzuren vertoonen een geheel ander ladingsverschijnsel. Indien 
wij het slechts uiterst zwakke ladinggevende mierenzuur buiten 
beschouwing laten, vinden wij, dat azijnzuur in alle concentraties 
waarin het maar eenige lading geeft, steeds een positief teeken 
meebrengt. Bropionzunr, boterzuiir, valeriaanzuur, capronzuur hebben 
daarentegen in die zwakkere concentraties, waarin zij lading geven, 
een negatief teeken, zooals uit tig. 3 duidelijk genoeg blijkt. De 
grootste negatieve lading komt bij het capronzuur voor, bij valeri- 
aanzuur is de curve diep, bij boterzuur nog ondieper, terwijl zij bij 
propionzuur al uiterst vlak is. Dit laatste zuur gedraagt zich trou- 
wens zeer eigenaardig; zijn negatieve bocht blijft bijzonder dicht bij 
de nullijn en heeft een langdurig beloop, de positieve lijn stijgt zeer 
steil tot een maximum op. Ook dit zuur sluit zich dus geleidelijk 
tusschen het azijnzuur en het boterzuur aan; zijn positieve zone is 
veel steiler dan die van boterzuur’), terwijl zijn negatieve zóne veel 
ondieper is dan die van boterzuur, en het ontbreken eener negatieve 
zóne bij het azijnzuur begrijpelijk maakt. Een en ander is uit tig. 3 
zonder verdere beschrijving duidelijk. Bij geen dezer zuren, behalve 
bij het azijnzuur, kon het afdalende gedeelte der positieve lijn wor- 
den verkregen, omdat hun oplosbaarheid niet zoo groot was als die 
van azijnzuur. 
Met uitzondering van methylalkohol, wellicht, waarbij een complicatie schijnt 
in te sluipen. 
Bij aethyl- en propylalkohol bij 0,01 n, bij butylalkohol bij 0.002 n., bij amyl- 
alkohol bij 0.0005 n. 
*) Op de (logarithmische) curve niet te zien. 
