82 
^ 2 . Het voor deze proeven benoodigde kalium-iridiuin-oxalaat : 
+ 4| /ƒ,0, werd op de volgende wijze verkregen. 
Zuiver, waterhoudend iruliunic/iloride werd in 37» oplossing met een 
overmaat van eene 10 7o oplossing van KOH behandeld. Er ontstaat een 
vuil-bruin praecipitaat, dat in de overmaat van de bijtende kali 
onder vorming van een iridiaat oplosbaar is. De alkalische oplossing 
wordt verhit, en vervolgens wat [)erhjdrol (307o) loegevoegd: de 
kleur wordt doid<erblauw, en het grootste gedeelte van het iridium 
slaat als donkerblauw lr{OH)^ neer. Een deel blijft in den vorm 
eener zeer stabiele kolloïdale oplossing in de vloeistof, en is daai'uit 
ook na toevoegen van electroijten, niet neer te slaan. Daarom weiden 
deze oplossingen meestal ingedampt, en door omzetten in ammonium- 
chloro-iridiaat weer als de overige M7'(/m//?.-resten opgewerkt. 
Het blauwe neerslag wordt door decanteeren met water gewasschen, 
dan met door wat oxaalzuur zuurgemaakt water, waarna de blauwe 
waschvloeistoffen eveneens op iridium verwerkt worden. Als het 
waschwater kleurloos geworden is, brengt men het neerslag in een 
rondbodemkolf, pipetteert het er bovenstaande water na eenigen tijd 
af, en brengt er nu eene heet geconcentreerde oplossing van oxaalzuur 
in, waarna men de massa 30 a 40 uren aan een terugvloei-koeler laat 
koken. Daaibij wordt een deel van het oxaalzuur ontleed, en het 
vierwaardige iridium tot driewaardig gereduceerd volgens de reactie : 
2/r((9//), -h = 2 /r( 0//)3 + 2//, 7 + 2CO„ 
terwijl uit het derivaat van liet trivalente metaal vervolgens het 
iridium-oxaalzuur wordt gevormd volgens: 
2/r( (/ƒƒ), 4- = 2\Tr{C,0,\] H, + QH,0. 
De goudgele oplossing wordt gefiltreerd, en met KHCO^ bijna 
geneutraliseerd; vervolgens wordt ze op het waterbad geconcentreerd, 
en worden de verschillende uitkristalliseerende fractie’s afzondeidijk 
bewaard. Eerst zet zich kalium-oxalaat af, dan dit zout nevens het 
zeer oplosbare welks kristallen gemakkelijk door uit- 
lezen van het eerste zout kunnen gescheiden worden, en die vervolgens 
ter zuivering nog eenmaal kunnen worden omgekristalliseerd ‘). 
De racemische verbinding kristalliseert in licht-oranjekleurige 
kristallen, welke reeds vroeger beschreven zijn’)- Zij zijn triklien- 
pinakordaal, en volkomen isomorf met de overeenkomstige, racemische 
r/aa/«4//i-verbindiug, zoodat de directe isomorfe vervanging van de 
’) Bij de bereiding van dit racemische zout en hel tjdroovende opwerken der 
iricZmm- resten werd ik door Dr. J Kahn welwillend ondersteund. 
2) F. M. Jaeger, deze Verslagen, 26, 185 (1917). 
