99 
vatten; bij het 7 ’dcA^ 6 ’d raaiende zout werd eene oplossing gebruikt 
(Z>), waarin 0,804 7„ van het anliydrische zout aanwezig was. De 
resultaten dezer metingen zijn in de voorgaande tabel bijeengeplaatst, 
en in fig. 2 graiisch voorgesteld; zij zijn berekend -op één grammole- 
kiiul van het anhydi'ische zout. 
Uit fig. 2 is terstond het zeer merkwaardig verloop der dispersie- 
krommen herkenbaar, welke een maximum bij circa 5800 A. E. 
vertoonen. 
Voor golflengten kleiner dan 5800 A. E. neemt dus de draaiing 
Fig. 2. 
van het polarisatie-vlak met aangroeiende golflengte toe, voor zulke 
boven 5800 A. E. neemt zij, zooals gewoonlijk, met grooter wordende 
golflengten af. Het absorptie-spectrum vertoont echter in de nabijheid 
van 5800 H. Zt/. geene enkele lijn of band. Dat deze anomale rotatie- 
dispersie bij optisch-actieve lichamen onder die omstandigheden toch 
mogelijk is, wanneer de onderstelling gemaakt wordt, dat minstens 
twee soorten van werkzame ionen aanwezig zijn, schijnt ook theo- 
retisch wel vei’klaard te kunnen worden ')• 
’) Drudk, Lehrhuch der Optik, (1900|, p. 382. 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXVII. A^. 1918/19. 
7 
