120 
aaiigezieji steeds groot is, zoodat men door te zorgen dat de as 
tiisschen kogellagers licht loopt (de zijdelingsche druk van den ver- 
ticaal-anemometer ontbreekt bovendien) kan bereiken, dat het aantal 
omwentelingen per tijdseenheid A' bij benadering evenredig is met F(. 
Teneinde nu in het genoemde dj namo-anker stroomen op te wekken, 
die een maat zijn, niet van de totale snelheid t. o. van de lucht, doch 
van de verticale componente van deze grootheid, Fy = sm a 
(fig. 1), is het magnetisch veld, 
waarin het dynamo-anker draait op 
een bijzondere wijze aangebracht, 
en wel zóó, dat de richting van het 
veld, dat we ons een vond igheidshalve 
homogeen denken, steeds horizontaal 
blijft, en bovendien evenwijdig aan 
het verticale vlak door de draaiingsas. 
Om dit te kunnen verwezenlijken werden bij het eerste model gleuven 
gemaakt in de beenen van den permanenten magneet, die de magnetische 
ki'acht moest leveren. Deze magneet werd verder draaibaar prn een 
horizontale lijn opgeharigen, en wel zóó, dat de krachtlijnen steeds 
horizontaal gericht ble\en. Door de draaiingsas door deze gleuven 
te voeren, werd mogelijk gemaakt, dat l)ij horizontaal vliegen de 
draaiingsas evenwijdig was aan de magnetische krachtlijnen, terwijl 
bij een stijging of daling de as met de veldrichting een hoek maakte, 
overeenkomende met a in fig. 1. 
Bij latere uitvoering zijn twee magneten gebruikt in plaats van 
één, evenwijdig aan elkaar ter weerszijden van de draaiingsas 
opgesteld. In beide gevallen werd gezorgd, dat de horizontale as, 
om welke de magneet draaibaar was, samenviel met die, om welke 
de ankeras zich volgens de veri)laatsingsrichting instelde. 
Is de rotatie-as ..4.4 (fig. 2) evenwijdig aan de krachtlijnen, dan 
zal in de uiteinden van een winding IF bij draaiing geen spannings- 
Fig 2 
verschil 0 [)treden. Tegenover de electromotoris(4ie kracht toch, die 
in een bepaald element e van de winding wordt oi)gewekt, staat 
